Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2026

ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗ Του Μανώλη Μπασιά.

ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗ

Του Μανώλη Μπασιά.

 

 

Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι,

Μόλις με ενημέρωσαν για την εκδημία του συναδέλφου Χρυσόστομου Ανδρεαδάκη, που συνέβη χθες 22 Ιανουαρίου,  και μου έστειλαν και πληροφορίες για να γράψω γι' αυτόν και να ενημερώσω τους συναδέλφους μας όλους.

Υπακούοντας ,ως συνήθως, γράφω το ακόλουθο αφιέρωμα, τιμώντας τη μνήμη του.

 

 

Ο Χρυσόστομος Ανδρεαδάκης γεννήθηκε στις 2.2.1941 στο Αιγάλεω. Από μικρός, λόγω των κακουχιών της κατοχής, έχασε την όρασή του.

Εισήχθη στον τότε Οίκο Τυφλών της Καλλιθέας, όπου διαμένοντας τελείωσε το Δημοτικό σχολείο.

Αργότερα έμεινε για κάποια χρόνια στην τότε αγροτική σχολή των Σεπολίων, όπου παρακολούθησε το Γυμνάσιο και εργάστηκε εκεί στο μηχανουργείο της σχολής αυτής με άλλους ικανούς συναδέλφους, όπως ήταν ο Δημήτρης Πεπόνας, ο Μίμης Σταυρινός και άλλοι. Είχε μεγάλες δεξιότητες στα τεχνολογικά και μεγάλη άνεση στη μετακίνηση, παρά την αναπηρία του.

Το εν λόγω μηχανουργείο των Σεπολίων ήταν ο πρόδρομος του σημερινού μηχανουργείου του Φάρου Τυφλών, που λειτουργεί με τις νέες προδιαγραφές της τεχνολογίας και τη σύγχρονη νομοθεσία.

 

 

Εργάστηκε αρχικά ως τηλεφωνητής στο νοσοκομείο Νίμιτς, όπου γνωρίστηκε με τη σύζυγό του Ντίνα, που ήταν εκεί νοσηλεύτρια και αργότερα στον ΟΛΠ (Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς).       

Σπούδασε νομικά στη νομική της Αθήνας και, όταν τελείωσε, ύστερα από προτροπή του καθηγητή Δασκαλόπουλου, πήγε στη Γερμανία και συνέχισε τις νομικές σπουδές του,συγγράφοντας εκεί τη διδακτορική του εργασία.

 

Όταν γύρισε στην Ελλάδα διορίστηκε ως δικηγόρος στη νομική υπηρεσία του ΙΚΑ, όπου εργάστηκε για διάστημα πάνω από 30 έτη.

 

Τον ελεύθερο του χρόνο τον περνούσε στο Φάρο Τυφλών: Ήταν για πολλά χρόνια ένας από τους στενότερους συνεργάτες και βοηθούς του τότε ισχυρού διευθυντή του Φάρου Μανώλη Κεφάκη και απόχώρησε και αυτός με την αποχώρησή του.

 

Ήταν άριστος μουσικός και δημιουργούσε μουσικές συντροφιές, με τις οποίες διασκέδαζε πολύ κόσμο και σκορπούσε μεγάλη χαρά.

Είχε μία κόρη τη Μιρτώ και δύο εγγονάκια, που τα καμάρωνε και για τα οποία ήταν υπερήφανος, με τα οποία πέρασε ευχάριστα τα τελευταία χρόνια της ζωής του.   

Αποχαιρετώντας τον, εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στη σύζυγό του Ντίνα, στη θυγατέρα του Μιρτώ και στα εγγονάκια του και εύχομαι ο Θεός να τον αναπαύσει μετά των Αγίων.