Αφιέρωμα στον Κώστα Κολόκα, Πρόεδρο του Φάρου Τυφλών και
δραστήριο μέλος του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών και πρόεδρο του συλλόγου
αναπήρων πολέμου αμάχου πληθυσμού.
Του Μανώλη Μπασιά
Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι,
Με πόνο ψυχής σας κάνω γνωστό ότι το Σάββατο 1.8.2026 έφυγε
από κοντά μας ο καλός συνάδελφος Κώστας Κολόκας, Πρόεδρος του Φάρου Τυφλών επί
14 συναπτά έτη, από τον Ιούνιο του 1996 ως το Μάρτιο του 2010 και δραστήριο
μέλος του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών και πρόεδρος του συλλόγου αναπήρων
πολέμου αμάχου πληθυσμού.
Ο Κώστας Κολόκας γεννήθηκε στο χωριό Άγιοι Ανάργυροι πλησίον
των Ιωαννίνων το 1938.
Τα παιδικά του χρόνια ήταν εξαιρετικά δύσκολα, γιατί
συνέπεσαν με τη γερμανική κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο.
Και ναι μεν φαινομενικά το 1949 οι πόλεμοι τελείωσαν, αλλά
στην πραγματικότητα συνεχίστηκαν:
Τί θέλω να πώ μ' αυτό;
Το 1951 ο Κώστας με τον αδελφό του και δύο εξαδέλφια του
έπαιζαν στην ύπαιθρο. Εκεί βρήκαν μια χειροβομβίδα, η οποία, όταν την πείραξαν,
εκπυρσοκρότησε: Τον Κώστα τον τύφλωσε εντελώς, τον αδελφό του τον άφησε
μονόφθαλμο και τα δύο εξαδέλφια του τα σκότωσε. Γι' αυτό μιλάω για εξακολούθηση
πολέμου, γιατί οι εχθροί μεν έφυγαν, τα φονικά τους όμως όπλα τα άφησαν, που
συνέχισαν να σκορπούν όλεθρο και καταστροφή.
Ο Κώστας εισήχθη στον τότε Οίκο Τυφλών, όπου προσαρμόστηκε
στη νέα κατάσταση, παρακολούθησε μαθήματα, έμαθε τη γραφή BRAILLE και μουσική, στην οποία ιδιαίτερα διακρίθηκε,
παιζοντας πολύ καλό ακορντεόν.
Φοίτησε στην τηλεφωνική σχολή του Φάρου Τυφλών της Ελλάδος
και διορίστηκε τηλεφωνητής στη ΔΕΗ.
Τα τελευταία χρόνια της διεύθυνσης του αείμνηστου Μανώλη
Κεφάκη στο Φάρο Τυφλών, ο Κώστας τον πλησίασε, τον βοήθησε και αποτέλεσε το
στενότερο συνεργάτη του.
Το 1996 ο Μανώλης Κεφάκης εγκατέλειψε , ύστερα από 50
περίπου χρόνια το Φάρο Τυφλών, ο Κώστας ανέλαβε τη σκυτάλη της συνέχισης της
διοίκησης του Φάρου.
Τότε αναζήτησε ικανούς συνεργάτες για το υπεύθυνο αυτό έργο.
Τηλεφώνησε και σε μένα και μου ζήτησε να είμαι και εγώ συνυποψήφιός του στις
εκλογές.
Την ίδια μέρα μου τηλεφώνησε από τον Πανελλήνιο Συνδεσμο
Τυφλών ο αείμνηστος Γιάννης Λεωτσάκος, που ήταν τότε γενικός γραμματέας και μου
δήλωσε ότι βούληση του Προέδρου Ηλία Μαργιόλα και δική του και του Συνδέσμου
μας γενικά ήταν να στρατευθώ στο Φάρο δίπλα στον Κώστα Κολόκα για να τον βοηθήσω
στο δύσκολο έργο του.
Υπάκουσα στο αίτημα του συλλόγου μας και τα 14 χρόνια της
Προεδρείας Κολόκα ήμουν αντιπρόεδρος του και στενός συνεργάτης του. Επίσης
συνεργάτες μας από το χώρο μας ήταν οι άξιοι συνάδελφοι Βασίλης Κωστόπουλος,
Βασίλης Κριτσιμάς και Σάκης Μητζέλης.
Ήταν μια λαμπρή περίοδος αναγέννησης του Φάρου μετά τις
δυσκολίες που είχαν προκύψει από την αδυναμία, που προέκυπτε, λόγω προβλημάτων
υγείας του Μανώλη Κεφάκη τα τελευταία του χρόνια.
Ο Κώστας στους συνεργάτες του έδινε μεγάλες πρωτοβουλίες και
όλοι μαζί προσπαθούσαμε για το καλύτερο.
Μια με δυο φορές την εβδομάδα συνεδρίαζε το προεδρείο και
συζητούσε, παίρνοντας σημαντικές αποφάσεις και ετοιμάζοντας τα θέματα του
συμβουλίου.
Ο Κώστας είχε μια καταπληκτική ικανότητα να γεφυρώνει τις αντιθέσεις
και να συμφιλιώνει όλους, όσους είχαν κάποιες διαφορές. Ήταν δηλαδή ένας
γεφυροποιός, ένας pontifex,
όπως έλεγαν οι ρωμαίοι. Στον Κώστα έβλεπες δηλαδή το φαινόμενο άνθρωποι που
ήταν εναντίον του, μετά από επικοινωνία μαζί του σε λίγες μέρες να γίνονται
θερμοί υποστηρικτές του και να συνεργάζονται δίπλα του.
Όλους τους έφερνε στο Φάρο, κανείς δεν ήταν απόβλητος,
κανείς δεν περίσσευε, ακόμα και αυτοί που διαφωνούσαν μαζί του.
Όσοι τυφλοί, όλοι προσέλθετε, ήταν το σύνθημά του.
Τότε διευρύναμε το αντικείμενο των εργαστηρίων του Φάρου,
που ως τότε με παλαιό νόμο του 1954 περιορίζονταν στα είδη καθαριότητας,
σκούπες και βούρτσες. Κατόπιν διά νεότερων νόμων επεκτάθηκε και σε άλλα
προϊόντα, που κατασκευάζονταν στη μονάδα επεξεργασίας μετάλλων του Φάρου.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι η διάταξη του άρθρου 20 του νόμου 4412, όπως
διορθώθηκε με παρέμβασή μας με το άρθρο 22 του νόμου 4441 του 2016.
Προκαλέσαμε απόφαση Υπουργού βάσει του νόμου 2121 περί
πνευματικών δικαιωμάτων, για να παίρνουμε από εκδοτικούς οίκους βιβλία σε
ηλεκτρονική μορφή, εξασφαλίζοντας τα βιβλία όλα στους τυφλούς φοιτητές και
επιστήμονες, που είχαν τα βιβλία τους είτε σε ηλεκτρονική μορφή, είτε σε γραφή
BRAILLE τυπωμένα στο τυπογραφείο του Φάρου. . Αυτή η δυνατότητα τώρα, παρά την
ευρωπαϊκή οδηγία και το νόμο 4672 δεν εφαρμόζεται, λόγω της στάσης των εκδοτών,
που για να κερδίσουν χρήματα εκβιαστικά την ακυρώνουν, παραβιάζοντας τις πιο
πάνω διατάξεις της Ε.Ε. και του νόμου του κράτους, με ολέθριες συνέπειες για τη
σπουδή και τη μόρφωση των τυφλών.
Τυπωσαμε σε γραφή BRAILLE πολλά βιβλία μουσικά για βοήθεια
των τυφλών, που επιθυμούν να σπουδάσουν, είτε στα μουσικά πανεπιστήμια, είτε
στα Ωδεία, βοηθώντας τους ουσιαστικά, αφού οι τυφλοί από αρχαιοτάτων χρόνων
είχαν και έχουν καταπληκτικές ικανότητες και επιδόσεις στη μουσική, για να
θυμηθούμε το Δημόδοκο στην Οδύσσεια του Ομήρου, που προκάλεσε τη συγκίνηση και το
κλάμα και αυτού ακόμα του πολυμήχανου Οδυσσέα.
Αναπτύξαμε τη βιβλιοθήκη ομιλούντων βιβλίων, που
περιλαμβάνει χιλιάδες ηχητικά βιβλία και συνεργασθήκαμε και εδώ με τον
Πανελλήνιο συνδεσμό μας, προς αποφυγή διπλού κόπου και εργασίας.
Λειτουργήσαμε τη
μεγάλη χορωδία βυζαντινής μουσικής και παραδοσιακού τραγουδιού στο Φαρο,
με διευθυντές διαδοχικά τους αείμνηστους Χρήστο Σερέτη, Γιώργο Καλεσάκη και
Γιάννη Αλεξάνδρου, που δημιούργησε τρία μνημειώδη cds, δύο με δημοτικά
τραγούδια και ένα με βυζαντινούς ύμνους της Κυριακής του Τυφλού. Τα cds αυτά
είναι πολιτιστικά μνημεία μέγιστης αξίας.
Στις εκδηλώσεις ανά την Ελλάδα της χορωδίας αυτής πήραν
μερος οι καλύτεροι οργανοπαίκτες της εποχής και οι καλύτεροι τραγουδιστές και
ιεροψάλτες.
Τότε ιδρύσαμε την κοινωνική υπηρεσία του φάρου, με
ανεκτίμητες υπηρεσίες σε όλους, κυρίως στους νεοτυφλωθέντες, που δυστυχώς είναι
πάρα πολλοί κατ' έτος.
Ενισχύσαμε τη λειτουργία της Λέσχης του Φάρου, στην οποία οι
νεοτυφλωθέντες συναναστρέφονταν με παλαιούς συναδέλφους και έπαιρναν δύναμη από
το παράδειγμά τους.
Δημιουργήθηκαν τα τμήματα θεάτρου και χορού του Φάρου με
μεγάλες και σημαντικές επιτυχίες.
Και άλλα πολλά-πολλά έγιναν τότε, που, αν τα αναφέρω,
"επιλείψει με διηγούμενον ο χρόνος" και τα παραλείπω. .
Όποιος όμως θέλει να μάθει περισσότερα, μπορεί να επισκεφθεί
το Φάρο και να διαπιστώσει το έργο του από κοντά "ιδίοις όμμασι".
Θα αναφερθώ στη συλλογικότητα της διοίκησης, προεδρείας
Κολόκα: όλοι μαζί δουλεύαμε συλλογικά και είχαμε τα θεαματικά αυτά
αποτελέσματα.
Εδώ θέλω να αναφέρω ως μέγα επίτευγμα την αποκατάσταση των
σχέσεων του Φάρου Τυφλών με τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Τυφλών, που ως τότε οι
σχέσεις τους δεν ήταν οι καλύτερες, και μερικές φορές μάλιστα ήταν εκρηκτικές,
για να θυμηθούμε τα επεισόδια που έλαβαν χώρα την 1.12.1976 σε μια επίδειξη
ενός οπτακόν που έγινε στο Φάρο, που εθεωρήθη από τους νέους του Πανελληνίου ως
επίδειξη βιτρίνας και προκάλεσαν μεγάλα επεισόδια, που απαθανατίζονται στην
ταινία "ο αγώνας των τυφλών" της Μαίρης Παπαλιού. .
Θα είναι παράλειψή μου, αν δεν αναφερθώ στη σύζυγό του
Κατερίνα Καραβία από την Ιθάκη, που υπήρξε ασάλευτος βράχος δίπλα του και τον
στήριξε με όλες τις δυνάμεις της, τόσο κατά την άσκηση της προεδρείας του
Φάρου, όσο και κατα τα τελευταία χρόνια της ζωής του, κατά τα οποία ο Κώστας
δοκιμάστηκε πολύ σκληρά από προβλήματα υγείας.
Ακόμα και στην εργασία η Κατερίνα εργάστηκε και αυτή στη ΔΕΗ
δίπλα στον Κώστα.
Ο Κώστας πιστός άνθρωπος καθώς ήταν, εφάρμοσε πιστά το
ευαγγελικό χωρίο, που μας συνιστά να οικοδομούμε επί του βράχου, όχι επί της
άμμου, ώστε, όταν έρθει η βροχή, και έρθουν οι ποταμοί, η οικία
να μένει σταθερή, χωρίς να υποστή καμία καταστροφή.
Η Κατερίνα αποδείχτηκε βράχος άσειστος, θεμέλιο άρραγές, που
κράτησε άσειστο όλο το οικοδόμημα και γι' αυτό την επαινώ και τη συγχαίρω
ιδιαιτέρως.
Απέκτησαν μια κόρη, τη Λαμπρινη, αρχιτέκτονα, που εργάζεται στο Ηράκλειο της
Κρήτης, από την οποία είδαν τρία λαμπρά εγγόνια, που υπεραγαπούσαν και τα οποία
ιδιαιτέρως καμάρωναν.
Αποχαιρετώντας τον Κώστα σήμερα, τον ευχαριστώ για τη μεγάλη
προσφορά του στο χώρο μας, για την απεριόριστη εμπιστοσύνη, που μας έδειξε, για
την άριστη συνεργασία, που είχαμε μεταξύ μας.
Εύχομαι να έχει καλή ανάπαυση μετά των Αγίων και στο Φάρο
Τυφλών, οι συνεχιστές του διοικούντες να ακολουθήσουν το παράδειγμά του της
αποδοχής όλων των τυφλών και της καλής συνεργασίας με όλους, συνδιοικούντες και
μέλη.
Αιώνια να είναι η μνήμη σου Πρόεδρε Κώστα Κολόκα.