Το Σάββατο είχα μία πρωτόγνωρη εμπειρία. Όχι δεν είναι ότι
είδα τους Metallica, τους είχα ξαναδεί το 1993(ναι, είμαι ΤΟΣΟ μεγάλος).
Το καινούργιο ήταν ότι σε μία συναυλία στην Ελλάδα ένιωθα
προνομιούχος που έχω αναπηρία.
Όλα, από την αρχή μέχρι το τέλος, τσούλησαν όπως έπρεπε.
Τον Μάιο του 25, όταν όλοι προσπαθούσαν να βρουν εισιτήριο
διαδικτυακά και οι περισσότεροι αποτύγχαναν, εγώ περίμενα μερικές ημέρες, όπως
με είχαν ενημερώσει από την εταιρεία παραγωγής, και πήρα αναπηρικό εισιτήριο
τηλεφωνικά.
Ανάμεσα σε άλλα στοιχεία ζήτησαν και το τηλέφωνο μου και τον
Μάρτιο του 2026 με πήρε τηλέφωνο μία κυρία που με ρώτησε λεπτομέρειες σχετικά
με την αναπηρία μου, ώστε να προετοιμαστούν κατάλληλα.
Τον Απρίλιο μου ήρθε το voucher για το Parking και λίγο πιο
μετά ήρθαν και τα εισιτήρια. Λίγες μέρες πριν τη συναυλία μου ήρθε και email με
αναλυτικές πληροφορίες πρόσβασης στο Στάδιο.
Φτάνουμε στη μεγάλη μέρα! Παρκάρω άνετα στο Parking, μπαίνω
στο στάδιο και χαζεύω! Βλέπω ότι έχω την καλύτερη θέση σε όλο το στάδιο!
Η παραγωγή είχε φτιάξει ένα καινούργιο "μπαλκόνι"
ειδικά για χρήστες αμαξιδίων. Μπροστά μου ήταν η σκηνή και τίποτα άλλο
ενδιάμεσα. Οι άνθρωποι της παραγωγής μας εξήγησαν ότι από τη στιγμή που ήρθα, η
συγκεκριμένη θέση ήταν δική μου και δεν χρειαζόταν να παραμείνω εκεί για να την
κρατάω. Έτσι περάσαμε αρκετή ώρα στο lounge των VIP που είχε δροσιά και άνετους
καναπέδες για να κάτσει ο Apostolis και να δει το Λάρισα-Αστέρας Τρίπολης αλλά
κυρίως για να γλυτώσουμε από
την ηχορύπανση των Knocked Loose.
Όταν επέστρεψα στη θέση μου συνειδητοποίησα ότι έχουν
φτιάξει πλατφόρμα, με 5 επίπεδα, ώστε να χωρέσουν 45 άνθρωποι με αμαξίδια. Αν
πας στο Εθνικό Κέντρο Αποκατάστασης και στο ΚΑΤ δεν θα βρεις τόσους.
Από όλους ξεχώρισα δύο ανθρώπους με αναπνευστήρα.
Για όποιον δεν ξέρει σημαίνει ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν
μπορούν να αναπνεύσουν μόνοι τους αλλά χρειάζονται ένα μηχάνημα για να το κάνει
για αυτούς. Άνθρωποι που δεν περιμένουμε να βγουν από το δωμάτιο τους ένιωσαν
ασφάλεια να πάνε σε μία συναυλία. Αυτό από μόνο του είναι μία πελώρια επιτυχία.
Υπήρχαν πολλοί εργαζόμενοι που ασχολούνταν με τους ανάπηρους
θεατές, που ήταν εμφανές ότι είχαν περάσει κάποια σχετική εκπαίδευση, ενώ είχαν
προβλέψει μέχρι και αίθουσα αποσυμπίεσης για άτομα στο φάσμα!!!
Όταν ξεκίνησε η συναυλία με ρώτησαν αν θέλω να φορέσω ένα
ειδικό γιλέκο που είχε φέρει η Deafvest
και δονούταν συγχρονισμένα με τον ήχο. Προορίζεται για κωφούς και
βαρήκοους αλλά επειδή είχαν φέρει περισσότερα περίσσευαν και έτσι το δοκίμασα
και εγώ.
Συνέχεια τονίζουμε την χάλια κατάσταση στην Ελλάδα, στον
τομέα της προσβασιμότητας και την συμπερίληψης.
Έχω πάει σε 14 συναυλίες, σε 8 διαφορετικές χώρες. Ήταν η
φορά που ένιωσαν να με φροντίζουν περισσότερο.
Όλα αυτά έγιναν επειδή η High Priority Promotions αποφάσισε
να ξοδέψει χρήματα και να δώσει τα εργαλεία στην Eva Pitsa να τα φροντίσει.
Τελικά, όταν υπάρχει θέληση και οι συνθήκες είναι σωστές,
δεν ίσχυει το "Δεν χωράς πουθενά", ακόμα και αν είσαι ανάπηρος στην
Ελλάδα.
Ραντεβού στους Iron Maiden, με μεγάλες προσδοκίες πλέον.
Δείτε λιγότερα
«Το να έχεις εισιτήριο ΑμεΑ ήταν σαν να έχεις VIP»
Περισσότερα
KATHIMERINI.GR
