Προσωπικός βοηθός για Άτομα με Αναπηρία
Dimitris Podaras
Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,
Σας απευθύνω αυτή την επιστολή όχι απλώς ως πολίτης, αλλά ως ένας άνθρωπος που ζει καθημερινά τη φροντίδα, την αγωνία και την αφοσίωση δίπλα σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο με αναπηρία !!!
Με μεγάλη ελπίδα είδαμε την καθιέρωση του θεσμού του «Προσωπικού Βοηθού».
Είναι ένα σπουδαίο βήμα. Όμως, πίσω από τις προϋποθέσεις και τα κριτήρια, κρύβεται μια βαθιά, ανθρώπινη αδικία που πληγώνει τις καρδιές μας.
Ο αποκλεισμός των συγγενών πρώτου και δεύτερου βαθμού —με ελάχιστες εξαιρέσεις— από το δικαίωμα να αναγνωριστούν επίσημα ως βοηθοί των δικών τους ανθρώπων, μας αφήνει με ένα μεγάλο «γιατί».
Κυρία Υπουργέ, οι συγγενείς δεν είμαστε «υπάλληλοι» που ψάχνουν μια δουλειά.
Είμαστε οι άνθρωποι που βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή εδώ και χρόνια, 24 ώρες το 24ωρο.
Έχουμε θυσιάσει την προσωπική μας ζωή, την επαγγελματική μας πορεία και τα όνειρά μας, για να προσφέρουμε αξιοπρέπεια και ασφάλεια στους ανθρώπους μας.
Γνωρίζουμε την κάθε τους ανάσα, τον κάθε τους πόνο, την κάθε τους ιδιαιτερότητα, καλύτερα από τον οποιοδήποτε άγνωστο επαγγελματία που θα μπει ξαφνικά στο σπίτι μας.
Το να στερείται από μια οικογένεια η οικονομική, ασφαλιστική και εργασιακή στήριξη για ένα έργο που έτσι κι αλλιώς επιτελεί με την ψυχή της, μοιάζει σαν τιμωρία.
Τιμωρία για το γεγονός ότι αγαπάμε και φροντίζουμε τους δικούς μας ανθρώπους.
Σας ζητούμε να δείτε το ζήτημα αυτό με τα μάτια της ψυχής και όχι μόνο μέσα από τη γραφειοκρατία.
Δώστε το δικαίωμα επιλογής στις ίδιες τις οικογένειες. Επιτρέψτε σε εμάς, που δίνουμε καθημερινά τη ζωή μας για αυτούς τους ανθρώπους, να έχουμε τη στήριξη της πολιτείας ως επίσημοι Προσωπικοί Βοηθοί τους.
Με εκτίμηση,
ΠΟΔΑΡΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟ
