Τι συμβαίνει με την παράλληλη στήριξη στα σχολεία της χώρας;
Του Ηλία Ψυχογιού
Τελευταίες ειδήσεις απο το Capital.gr - Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2026 στις 00:12
"Η ποιότητα μιας κοινωνίας λογίζεται από το πώς αντιμετωπίζει τα πιο αδύναμα μέλη της”.
Η σπουδαία αυτή φράση αποδίδεται κατά περίπτωση στον Περικλή, στον Μαχάτμα Γκάντι ή στον Νέλσον Μαντέλα, αν και ουσιαστικά αυτό είναι αδιάφορο. Αυτό που δεν είναι αδιάφορο είναι η ουσία της φράσης η οποία είναι απόλυτα αληθινή. Και όταν λέμε κοινωνία, δεν εννοούμε μόνο τα άτομα που απαρτίζουν το κοινωνικό σύνολο αλλά και το κράτος, την οργανωμένη πολιτεία.
Όντως, το πώς μία κοινωνία αντιμετωπίζει τα αδύναμα μέλη της, ήτοι τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τους ασθενείς, αποκαλύπτει την ποιότητά της. Και αν εξετάσουμε τις υποκατηγορίες κάθε αδύναμης κοινωνικής ομάδας, αποκαλύπτονται πολλά περισσότερα. Στα παιδιά εν προκειμένω, υπάρχει μία υποομάδα οι οποία αποτελείται από τους μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες (είτε είναι στο φάσμα του αυτισμού είτε όχι), η οποία αν και είναι σημαντική σε αριθμό, ευτυχώς δεν είναι η πλειοψηφία των μαθητών. Και μέσα σε αυτήν την υποομάδα, υπάρχει ένα ακόμα μικρότερο σε αριθμό υποσύνολο, αυτό των μαθητών που χρειάζονται παράλληλη στήριξη.
Τί είναι όμως η παράλληλη στήριξη; Είναι ένα σύστημα κατά το οποίο στα σχολεία της χώρας στα οποία φοιτούν μαθητές οι οποίοι έχουν είτε μαθησιακές δυσκολίες είτε σοβαρές δυσκολίες προσαρμογής και διαχείρισης άγχους, ανατίθενται και υπηρετούν δάσκαλοι και καθηγητές για την υποστήριξή τους. Οι συγκεκριμένοι εκπαιδευτικοί δεν είναι μόνιμοι σε κάθε σχολείο καθώς οι ανάγκες κάθε χρονιά αλλάζουν (τη μία χρονιά ένα σχολείο μπορεί να έχει μαθητές που χρειάζονται παράλληλη στήριξη, την άλλη όχι).
Κάθε χρόνο οι διευθυντές των σχολείων καλλούνται να ενημερώσουν τις κατά τόπους Δευτεροβάθμιες Διευθύνσεις για τις ανάγκες τους σε Εκπαιδευτικούς Παράλληλης Στήριξης, αποστέλλοντας τις απαραίτητες αιτήσεις μαζί με τις γνωματευσεις των ΚΕΔΑΣΥ. Στα δημοτικά είναι δάσκαλοι, σε γυμνάσια και λύκεια είναι καθηγητές ειδικοτήτων (φιλόλογοι και ιστορικοί για παράδειγμα παρέχουν παράλληλη στήριξη στα μαθήματα θεωρητικής κατεύθυνσης ενώ μαθηματικοί, φυσικοί, χημικοί, παρέχουν παράλληλη στήριξη στα μαθήματα θετικής κατεύθυνσης).
Η πρόσληψή τους πραγματοποιείται σε φασεις: Α φάση - Σεπτέμβριος, Β φάση - Οκτώβριος, Γ φάση - Νοέμβριος αλλά συχνά έως και Φεβρουάριο κάθε σχολικού έτους μπορεί το Υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει σε προσλήψεις.
Κάθε χρόνο που περνάει όμως παρατηρείται ότι όλο και λιγότεροι αναπληρωτές προσλαμβάνονται για να καλύψουν αυτές τις ανάγκες.
Υπάρχουν όμως και χρονιές όπως η φετινή όπου το πρόβλημα δεν προκλήθηκε τόσο από τις ελλείψεις εκπαιδευτικών αλλά από τις εσωτερικές δυσλειτουργίες (μόνο;) του υπουργείου παιδείας και των υπηρεσιών του.
Σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης, σε μεγάλη εκπαιδευτική περιφέρεια όπου τα κενά ήταν γνωστά από την προηγούμενη χρονιά και είχαν δηλωθεί εμπρόθεσμα φέτος από τις διευθύνσεις των σχολείων, ειδικά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στην μεν Α φάση δευτεροβάθμιες διευθύνσεις δεν ανήρτησαν καν τα κενά για να επιλέξουν οι ενδιαφερόμενοι καθηγητές, ενώ στη Β φάση πραγματοποιήθηκαν προσλήψεις αναπληρωτών μόνο στην
πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Και υπήρχαν καθηγητές που ενδιαφέρονταν.
Το αποτέλεσμα είναι μαθητές και οικογένειες να βρίσκονται σε εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση, με τους συγκεκριμένους μαθητές είτε να μην μπορούν να παρακολουθήσουν το μάθημα είτε, λόγω του ότι τα παιδιά αυτά καταβάλλονται εύκολα από το άγχος, να εμφανίζονται μέχρι και περιπτώσεις κρίσεων πανικού στα πλαίσια των σχολικών δραστηριοτήτων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα σημαντικό ποσοστό αυτών των αναπληρωτών καθηγητών αμείβεται από κονδύλια του ΕΣΠΑ. Κι αναρωτιέται κανείς πώς είναι δυνατόν σε ένα εξελιγμένο και ανεπτυγμένο κράτος, πάγιες ανάγκες του, όπως το θεμελιώδες δικαίωμα στην εκπαίδευση, να εξαρτώνται από έκτακτα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τί θα γίνει όταν αυτά τα κονδύλια σταματήσουν;
Όχι, "αν” σταματήσουν. "Όταν” σταματήσουν…
Και λέμε "όταν” και όχι "αν” για δύο λογους:
Α. Σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης, τα κατά τόπους ΚΕΔΑΣΥ "πιέζονται" κατά τις επαναξιολογήσεις των μαθητών να μη συστήνουν τη χρήση παράλληλης στήριξης διότι γνωρίζουν ότι μετά το 2027 δύσκολα θα υπάρχουν κονδύλια του ΕΣΠΑ για να στηρίξουν τις συγκεκριμένες ανάγκες των μαθητών.
Β. Το νέο ΕΣΠΑ 2028-2034 (Ξεκινά η μάχη για το νέο ΕΣΠΑ για την περίοδο 2028-2034), είναι αμφίβολο πώς θα υλοποιηθεί και ποια ποσά θα δαπανηθούν για κάθε ανάγκη των κρατών-μελών της ένωσης καθώς οι πολιτικές ανακατατάξεις στις βασικές δότριες χώρες τους επόμενους έξι μήνες (Γερμανία, Γαλλία κ.ά.) μπορεί να φέρουν αλλαγές στην ΕΕ οι οποίες έως σήμερα φάνταζαν αδιανόητες.
Οι εκπαιδευτικοί της παράλληλης στήριξης δεν είναι απλά καθηγητές. Για όλα αυτα τα παιδιά αποτελούν πρόσωπα αναφοράς μέσα στη σχολική κοινότητα και η παρουσία τους δεν είναι μόνο διεκπαιρεωτική αναφορικά με τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες των μαθητών, οπότε αντιλαμβάνεται κανείς το επιπρόσθετο βάρος που καλούνται να διαχειριστούν τα παιδιά και οι οικογένειές τους.
Ειδικά για τον αυτισμό πρέπει να γνωρίζουν άπαντες ότι δεν θεραπεύεται το παιδί που γεννιέται με αυτισμό. Θα είναι μαθητής με αυτισμό, θα είναι φοιτητής με αυτισμό και ενήλικας με αυτισμό. Ναι, βελτιώνεται αλλά είναι σαν τα video games: κάθε πίστα έχει ένα νέο challenge.
Αντιλαμβάνομαι ότι αριθμητικά δεν μιλάμε για κρίσιμη μάζα της μαθητικής κοινότητας.
Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, τη σχολική χρονιά 2022-2023 φοιτούσαν σε γυμνάσια και λύκεια
συνολικά 561.448 μαθήτριες και μαθητές.
Ας δεχθούμε, χάριν συντομίας, ότι και φέτος ο αριθμός είναι περίπου ο ίδιος και, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο υφυπουργός παιδείας Κώστας Βλάσης σε σχετική ερώτηση της βουλευτού του ΚΚΕ Σεμίνας Διγενή τον περασμένο Ιούλιο, φέτος είχαμε 36.800 εγκρίσεις παράλληλης στήριξης. Στη δευτεροβάθμια εγκρίθηκαν 25.072.
Αν δεχθούμε ότι σε όλα τα γυμνάσια και τα λύκεια υπάρχουν από 5 μαθητές σε κάθε ένα που να χρειάζονται παράλληλη στήριξη (στην πραγματικότητα είναι από 2 έως 5 και όχι σε κάθε σχολείο), μιλαμε για περίπου 18.150 μαθητές (3630 γυμνάσια και λύκεια επί 5). Αυτό είναι μόνο το 3,2327% του συνόλου των μαθητών γυμνασίων και λυκείων.
Δυστυχώς, ο μικρός αριθμός των μαθητών που χρειάζονται την παράλληλη στήριξη αντιμετωπίζεται συχνά υποτιμητικά και με αδιαφορία από τις αρχές, τους συλλόγους των εκπαιδευτικών (οι οποίοι συχνά δεν θέλουν αυτά τα παιδιά στις τάξεις τους), ακόμα και από τους συλλόγους γονέων. Τα παιδιά αυτά αντιμετωπίζονται συχνά ως αποσυνάγωγα και οι γονείς τους ως "επαγγελματίες διαμαρτυρόμενοι”.
Δεν είναι όμως. Είναι τα πιο αδύναμα από τα πιο αδύναμα μέλη της κοινωνίας μας και έτσι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από την επίσημη πολιτεία, κα Ζαχαράκη, αξιότιμη υπουργέ της παιδείας και κ. Βλάση, αξιότιμε υφυπουργέ.
Και, κοίτα να δεις κάτι συμπτώσεις, το 3,2327% είναι επαρκές ποσοστό για να μπει ένα κόμμα στη Βουλή…
ilpsychogios@gmail.com
https://www.capital.gr/me-apopsi/4024922/ti-sumbainei-me-tin-parallili-stirixi-sta-sxoleia-tis-xoras/