Επιστολή της Ε.Ο.Τ. προς την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, κα Δ.-Μ. Μιχαηλίδου με θέμα: Αίτημα επέκτασης του επιδόματος κίνησης στα τυφλά άτομα με ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω, για λόγους ισονομίας, ισοπολιτείας και ίσης μεταχείρισης των ατόμων με αναπηρία.

Επιστολή της Ε.Ο.Τ. προς την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, κα Δ.-Μ. Μιχαηλίδου με θέμα: Αίτημα επέκτασης του επιδόματος κίνησης στα τυφλά άτομα με ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω, για λόγους ισονομίας, ισοπολιτείας και ίσης μεταχείρισης των ατόμων με αναπηρία.

ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΥΦΛΩΝ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ

ΜΕ ΤΗΝ ΥΠ.ΑΡΙΘΜ. 1890/2005 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ

ΕΔΡΑ ΑΘΗΝΑ

ΒΕΡΑΝΖΕΡΟΥ 31 – 104 32 ΑΘΗΝΑ

ΤΗΛ.: 210-5229968

e-mail: eoty@otenet.gr

www.eoty.gr

ΑΡΙΘΜ. ΠΡΩΤ.: 1603

ΤΟΜΕΑΣ: Γραμματείας

ΠΛΗΡ.: Βιβή Τσαβαλιά

Αθήνα, 06/11/2026

Προς: Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας,  κα Δ.-Μ. Μιχαηλίδου

Κοιν.: 1) Πρωθυπουργό της Χώρας, κο Κ. Μητσοτάκη

2) Υπουργό Επικρατείας, κο Χ.-Γ. Σκέρτσο

3) Γ.Γ. Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Καταπολέμησης της Φτώχειας,

κο Κ. Μεγαρίτη

4) Ε.Σ.Α.μεΑ.

5) Σωματεία-μέλη Ε.Ο.Τ.

6) Περιφερειακές Ενώσεις Π.Σ.Τ.

Θέμα: Αίτημα επέκτασης του επιδόματος κίνησης στα τυφλά άτομα με ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω, για λόγους ισονομίας, ισοπολιτείας και ίσης μεταχείρισης των ατόμων με αναπηρία.

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,

Η Εθνική Ομοσπονδία Τυφλών (Ε.Ο.Τ.), ο επίσημος Κοινωνικός Εταίρος της Πολιτείας για θέματα τυφλότητας και μέλος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ.), απευθύνεται στο Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας και ζητά την επέκταση της χορήγησης του επιδόματος κίνησης και στα τυφλά άτομα με ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω, υπό όρους αντίστοιχους με εκείνους που ισχύουν για τους σημερινούς δικαιούχους του επιδόματος, σύμφωνα με την περ. θ) της παρ. 7 του άρθρου 51 του ν. 1882/1990 (Α’ 43).

Το αίτημά μας εδράζεται στις αρχές της ισονομίας, της ισοπολιτείας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ίσης μεταχείρισης των ατόμων με αναπηρία. Η οικονομική και κοινωνική στήριξη των ατόμων με αναπηρία οφείλει να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες τους, χωρίς αδικαιολόγητες διαφοροποιήσεις μεταξύ κατηγοριών αναπηρίας, ιδίως όταν οι ανάγκες αυτές επηρεάζουν καθοριστικά την αυτονομία, την καθημερινή διαβίωση και τη δυνατότητα συμμετοχής στην κοινωνική ζωή.

1. Η βαρύτητα της τυφλότητας και οι αυξημένες ανάγκες μετακίνησης και συνοδείας

Η ολική τύφλωση και η σοβαρή οπτική αναπηρία αποτελούν εξαιρετικά σοβαρές μορφές αναπηρίας, οι οποίες περιορίζουν ουσιωδώς την αυτονομία του ατόμου στις καθημερινές του δραστηριότητες και δημιουργούν σημαντικά εμπόδια στις μετακινήσεις του. Η τυφλότητα με ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω αναγνωρίζεται από την Πολιτεία ως αναπηρία ιδιαίτερα υψηλού βαθμού.

Οι τυφλοί άνθρωποι καλούνται καθημερινά να αντιμετωπίσουν εμπόδια στην ασφαλή και αυτόνομη μετακίνησή τους, ιδίως σε περιοχές με ανεπαρκείς υποδομές προσβασιμότητας, ελλιπή ηχητική σήμανση, μη προσβάσιμες διαβάσεις, εμπόδια στα πεζοδρόμια και ανεπαρκή προσβάσιμη πληροφόρηση. Σε πολλές περιπτώσεις, για την πραγματοποίηση αναγκαίων μετακινήσεων, όπως η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, δημόσιες υπηρεσίες, χώρους εργασίας και εκπαίδευσης, αλλά και για τη συμμετοχή στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή, απαιτείται η συνδρομή ή η συνοδεία άλλου προσώπου.

Η ίδια η Πολιτεία έχει αναγνωρίσει συγκεκριμένες ανάγκες μετακίνησης των τυφλών, προβλέποντας, υπό τις εκάστοτε νόμιμες προϋποθέσεις, φορολογικές διευκολύνσεις για την απόκτηση και χρήση επιβατικού Ι.Χ. αυτοκινήτου, καθώς και απαλλαγή από τα τέλη κυκλοφορίας για τις προβλεπόμενες κατηγορίες δικαιούχων. Στο πλαίσιο αυτό προβλέπονται ειδικές προϋποθέσεις ως προς τη χρήση του οχήματος και τον ορισμό οδηγών, οι οποίες αποσκοπούν στην κάλυψη των αναγκών μετακίνησης του δικαιούχου.

Επομένως, είναι εύλογο και κοινωνικά δίκαιο να εξεταστεί συνολικά η υποστήριξη των μετακινήσεων των τυφλών και να τους παρέχεται η αντίστοιχη οικονομική ενίσχυση, μέσω της επέκτασης του επιδόματος κίνησης. Η αναγνώριση της σοβαρότητας της τυφλότητας δεν θα πρέπει να περιορίζεται σε επιμέρους φορολογικές διευκολύνσεις, αλλά να αντανακλάται και στις πολιτικές κοινωνικής προστασίας που διευκολύνουν έμπρακτα την καθημερινή διαβίωση και την κοινωνική συμμετοχή.

2. Η σημαντική αύξηση του κόστους μετακίνησης και η οικονομική επιβάρυνση των τυφλών

Τα τελευταία χρόνια, οι διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις, οι πολεμικές συγκρούσεις και οι διαταραχές στις ενεργειακές αγορές έχουν συμβάλει σε σημαντικές αυξήσεις και έντονες διακυμάνσεις στις τιμές των καυσίμων. Το αυξημένο κόστος μετακίνησης επιβαρύνει ιδιαίτερα τα άτομα με αναπηρία, τα οποία συχνά δεν έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν ελεύθερα ανάμεσα σε διαφορετικά μέσα μεταφοράς.

Για πολλούς τυφλούς, η χρήση ταξί, η μετακίνηση με ιδιωτικό όχημα με τη συνδρομή άλλου προσώπου ή η ανάγκη συνοδείας συνεπάγονται πρόσθετες οικονομικές επιβαρύνσεις. Παράλληλα, τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν είναι πάντοτε επαρκώς προσβάσιμα ή κατάλληλα για την ασφαλή και ανεξάρτητη μετακίνηση των τυφλών σε όλες τις περιοχές και για όλες τις διαδρομές.

Το αποτέλεσμα είναι ότι οι μετακινήσεις για βασικές ανάγκες —όπως ιατρικές εξετάσεις, θεραπείες, εργασία, εκπαίδευση, διεκπεραίωση υποθέσεων σε δημόσιες υπηρεσίες και συμμετοχή στην κοινωνική ζωή— μπορούν να συνεπάγονται δυσανάλογο κόστος για τα ίδια τα άτομα και τις οικογένειές τους.

Η επέκταση του επιδόματος κίνησης και στα τυφλά άτομα με ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω θα αποτελούσε ουσιαστικό μέτρο οικονομικής ανακούφισης. Θα συνέβαλλε στην κάλυψη μέρους των πρόσθετων δαπανών που προκαλούνται από την αναπηρία, στην ενίσχυση της αυτονομίας τους και στη διευκόλυνση της πρόσβασής τους σε υπηρεσίες και δραστηριότητες απαραίτητες για μια αξιοπρεπή ζωή.

Επισημαίνουμε ότι η οικονομική ενίσχυση για τη μετακίνηση δεν αποτελεί προνόμιο, αλλά μέτρο αντιστάθμισης των πρόσθετων εμποδίων και δαπανών που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία. Για τον λόγο αυτό, η επέκταση του προαναφερθέντος επιδόματος στους τυφλούς θα αποτελούσε ουσιαστική παρέμβαση κοινωνικής πολιτικής με άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινότητά τους.

3. Η άνιση μεταχείριση σε σχέση με τα ηλικιακά όρια του προγράμματος «Προσωπικός Βοηθός»

Ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα που αναδεικνύει την ανάγκη επέκτασης του επιδόματος κίνησης στους τυφλούς αφορά τη σύνδεση του δικαιώματος συμμετοχής στο πρόγραμμα «Προσωπικός Βοηθός για Άτομα με Αναπηρία» με την ιδιότητα του δικαιούχου του επιδόματος κίνησης.

Η Εθνική Ομοσπονδία Τυφλών έχει εκφράσει επανειλημμένα την αντίθεσή της στη θέσπιση ανώτατου ηλικιακού ορίου για την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία στην προσωπική βοήθεια. Θεωρούμε ότι η ανάγκη για προσωπική βοήθεια δεν παύει να υφίσταται με τη συμπλήρωση ενός συγκεκριμένου ηλικιακού ορίου και ότι η αξιολόγηση της ανάγκης αυτής θα πρέπει να βασίζεται στις πραγματικές ανάγκες υποστήριξης του κάθε ατόμου και όχι αποκλειστικά στην ηλικία του.

Στο ισχύον πλαίσιο του προγράμματος «Προσωπικός Βοηθός για Άτομα με Αναπηρία», προβλέπεται γενικό ανώτατο ηλικιακό όριο τα 67 έτη, ενώ προβλέπεται εξαίρεση για δικαιούχους του επιδόματος κίνησης, οι οποίοι μπορούν, υπό τις ειδικότερες προϋποθέσεις της σχετικής ρύθμισης, να ενταχθούν στο πρόγραμμα έως την ηλικία των 75 ετών, εφόσον είχαν καταστεί δικαιούχοι του επιδόματος πριν από τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας τους.

Η συγκεκριμένη πρόβλεψη δημιουργεί μια σαφή διαφοροποίηση: τα άτομα που δικαιούνται το επίδομα κίνησης έχουν τη δυνατότητα, εφόσον πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις, να διεκδικήσουν πρόσβαση στην προσωπική βοήθεια έως τα 75 έτη, ενώ τα τυφλά άτομα που αποκλείονται από το επίδομα κίνησης στερούνται τη δυνατότητα να υπαχθούν στην ίδια εξαίρεση αποκλειστικά και μόνο λόγω της μη ένταξής τους στους δικαιούχους του επιδόματος.

Η διαφοροποίηση αυτή είναι ιδιαίτερα προβληματική, καθώς η τυφλότητα μπορεί να δημιουργεί σημαντικές και διαρκείς ανάγκες υποστήριξης στην καθημερινή ζωή, στις μετακινήσεις, στην πρόσβαση σε υπηρεσίες και στην κοινωνική συμμετοχή. Δεν είναι εύλογο η δυνατότητα πρόσβασης σε μια τόσο σημαντική υπηρεσία υποστήριξης να εξαρτάται από τη λήψη ενός επιδόματος από το οποίο μια ολόκληρη κατηγορία ατόμων με σοβαρή-βαρύτατη αναπηρία αποκλείεται.

Η επέκταση του επιδόματος κίνησης και στα τυφλά άτομα με ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω θα αποτελούσε, συνεπώς, και ένα αναγκαίο βήμα για την άρση της συγκεκριμένης άνισης μεταχείρισης, χωρίς αυτό να αναιρεί την πάγια θέση μας ότι τα ηλικιακά όρια του προγράμματος προσωπικού βοηθού πρέπει να επανεξεταστούν συνολικά.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, η Εθνική Ομοσπονδία Τυφλών ζητά από το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας:

1. Να προχωρήσει στις αναγκαίες νομοθετικές και κανονιστικές ρυθμίσεις, ώστε το επίδομα κίνησης να επεκταθεί και στα τυφλά άτομα με ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω, σύμφωνα με την περ. θ) της παρ. 7 του άρθρου 51 του ν. 1882/1990 (Α’ 43).

2. Να εξετάσει το αίτημα υπό το πρίσμα της αρχής της ίσης μεταχείρισης των ατόμων με αναπηρία, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα της τυφλότητας, τις αυξημένες ανάγκες μετακίνησης και συνοδείας και το πρόσθετο οικονομικό κόστος που αυτές συνεπάγονται.

3. Να διασφαλίσει ότι οι τυφλοί δεν θα υφίστανται δυσμενή μεταχείριση ως προς την πρόσβαση σε μέτρα κοινωνικής προστασίας και υποστήριξης, συμπεριλαμβανομένων των προβλέψεων που συνδέουν το επίδομα κίνησης με την ηλικιακή επιλεξιμότητα στο πρόγραμμα «Προσωπικός Βοηθός».

4. Να θέσει το ζήτημα σε ουσιαστικό διάλογο με την Εθνική Ομοσπονδία Τυφλών, με στόχο την εξεύρεση εφαρμόσιμης και κοινωνικά δίκαιης λύσης, η οποία θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των τυφλών πολιτών.

Η Εθνική Ομοσπονδία Τυφλών θεωρεί ότι η επέκταση του επιδόματος κίνησης δεν αποτελεί απλώς οικονομική παροχή, αλλά αναγκαίο μέτρο ισότιμης κοινωνικής προστασίας. Η δυνατότητα ασφαλούς και οικονομικά προσιτής μετακίνησης συνδέεται άμεσα με την αξιοπρέπεια, την αυτονομία, την πρόσβαση σε υπηρεσίες, την εργασία, την εκπαίδευση και την πλήρη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή.

Η Πολιτεία οφείλει να διαμορφώνει πολιτικές που λαμβάνουν υπόψη τις διαφορετικές ανάγκες των ατόμων με αναπηρία και να αποφεύγει αδικαιολόγητες διακρίσεις μεταξύ τους. Η επέκταση του επιδόματος κίνησης και στους τυφλούς με ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω θα αποτελούσε έμπρακτη εφαρμογή των αρχών της ισονομίας, της ισοπολιτείας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Παρακαλούμε για τη θετική εξέταση του αιτήματός μας και για την ενημέρωσή μας σχετικά με τις ενέργειες στις οποίες προτίθεται να προβεί το Υπουργείο.

Με εκτίμηση

Για το Γ.Σ. της Ε.Ο.Τ.

Ο Πρόεδρος

Νικόλαος Γιαλλούρης

Η Γενική Γραμματέας

Παρασκευή Τσαβαλιά

 

Η υγεία δεν είναι πολυτέλεια Την περαιτέρω μείωση ή και κατάργηση του ΦΠΑ σε αναγκαία ιατρικά βοηθήματα προτείνει ο Δημήτρης Ευθυμίου.

Η υγεία δεν είναι πολυτέλεια

Την περαιτέρω μείωση ή και κατάργηση του ΦΠΑ σε αναγκαία ιατρικά βοηθήματα προτείνει ο Δημήτρης Ευθυμίου.

Από τον Δημήτρη Ευθυμίου, Προσθετικό – Ορθωτικό (CPO) | Ειδικό Ιατρικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών Αποκατάστασης

Με αφορμή τη νέα κυβερνητική πρωτοβουλία για τη μείωση του ΦΠΑ στα προϊόντα περιόδου από 24% σε 13%, θεωρώ ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να εξετάσουμε ένα ακόμη ουσιαστικό μέτρο κοινωνικής πολιτικής, την περαιτέρω μείωση του ΦΠΑ στα απαραίτητα ιατροτεχνολογικά προϊόντα για άτομα με βαριές αναπηρίες και σοβαρές χρόνιες παθήσεις.

Εδώ και περισσότερα από 30 χρόνια δραστηριοποιούμαι στον χώρο της υγείας και της αποκατάστασης. Έχω γνωρίσει ανθρώπους που αγωνίζονται καθημερινά για κάτι που οι περισσότεροι θεωρούμε αυτονόητο, να μπορούν να κινηθούν, να αναπνεύσουν, να αυτοεξυπηρετηθούν και να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

Άνθρωποι με παραπληγία, τετραπληγία, ημιπληγία, σκλήρυνση κατά πλάκας, εγκεφαλική παράλυση, νόσο Πάρκινσον, ALS, μυϊκές δυστροφίες, κακώσεις νωτιαίου μυελού, ακρωτηριασμούς, σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια και άλλες βαριές αναπηρίες χρειάζονται συχνά εξειδικευμένο ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό.

Ένας συμπυκνωτής οξυγόνου δεν είναι απλώς μια ηλεκτρική συσκευή. Ένα τεχνητό μέλος δεν είναι ένα συνηθισμένο προϊόν. Ένα αναπηρικό αμαξίδιο, ένας ορθωτικός κηδεμόνας ή ένα βοήθημα μετακίνησης δεν αποτελούν πολυτέλεια. Για πολλούς ανθρώπους είναι η δυνατότητα να συνεχίσουν τη ζωή τους με μεγαλύτερη αυτονομία.

Η ευρωπαϊκή εμπειρία δείχνει ότι υπάρχουν δυνατότητες για ακόμη πιο ευνοϊκή φορολογική αντιμετώπιση. Στην Ιταλία εφαρμόζεται συντελεστής ΦΠΑ 4% σε συγκεκριμένα προσθετικά, ορθωτικά και βοηθήματα αναπηρίας, ενώ στην Ισπανία προβλέπονται επίσης ιδιαίτερα μειωμένοι συντελεστές για επιλέξιμες κατηγορίες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης πλέον, ισχύει μηδενικός ΦΠΑ για συγκεκριμένο εξοπλισμό που προορίζεται για άτομα με αναπηρία.

Το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο παρέχει στα κράτη μέλη δυνατότητες εφαρμογής ιδιαίτερα μειωμένων ή ακόμη και μηδενικών συντελεστών σε επιλέξιμες κατηγορίες ιατροτεχνολογικών προϊόντων.

Γι’ αυτό καταθέτω μια συγκεκριμένη πρόταση προς την κυβέρνηση.

Να εξεταστεί η περαιτέρω μείωση, ακόμη και ο μηδενισμός όπου το επιτρέπει το ευρωπαϊκό πλαίσιο, του ΦΠΑ στα απολύτως αναγκαία ιατροτεχνολογικά προϊόντα για άτομα με αναπηρία και σοβαρές χρόνιες παθήσεις.

Παράλληλα, να επανεξεταστεί η συμμετοχή των ασφαλισμένων του ΕΟΠΥΥ στις κατηγορίες εξοπλισμού όπου εξακολουθεί να υπάρχει οικονομική επιβάρυνση, με στόχο την επέκταση των απαλλαγών για όσους έχουν μόνιμες ή ιδιαίτερα σοβαρές λειτουργικές ανάγκες.

Η χώρα μας έχει ήδη προχωρήσει σε ευνοϊκές φορολογικές ρυθμίσεις και απαλλαγές από τη συμμετοχή για συγκεκριμένες παροχές. Υπάρχει όμως περιθώριο να εξεταστούν επιπλέον παρεμβάσεις, αξιοποιώντας και την ευρωπαϊκή εμπειρία, με σαφή ιατρικά κριτήρια, δημοσιονομική υπευθυνότητα και ουσιαστικό όφελος για τον ασθενή.

Η αναπηρία δεν επιλέγεται. Ούτε οι ανάγκες που τη συνοδεύουν. Και η πρόσβαση στα απαραίτητα μέσα αποκατάστασης δεν πρέπει να εξαρτάται αποκλειστικά από την οικονομική δυνατότητα μιας οικογένειας.

Δεν καταθέτω αυτή την πρόταση μόνο ως επαγγελματίας της υγείας. Την καταθέτω ως άνθρωπος που έχει δει από κοντά πόσο μπορεί να αλλάξει η ζωή κάποιου όταν αποκτήσει το κατάλληλο βοήθημα.

Γιατί μια κοινωνία δεν κρίνεται μόνο από την πρόοδό της, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο στηρίζει τους ανθρώπους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.

Πηγή: www.eleftheria.gr

 

ΕΣΑμεΑ: Να προστατευτεί η πρώτη κατοικία των ατόμων με αναπηρία από πλειστηριασμούς – Οι 5 αλλαγές που διεκδικούν Στο επίκεντρο η προστασία ευάλωτων νοικοκυριών από κατασχέσεις, πλειστηριασμούς και υπέρογκες οφειλές.

ΕΣΑμεΑ: Να προστατευτεί η πρώτη κατοικία των ατόμων με αναπηρία από πλειστηριασμούς – Οι 5 αλλαγές που διεκδικούν

Στο επίκεντρο η προστασία ευάλωτων νοικοκυριών από κατασχέσεις, πλειστηριασμούς και υπέρογκες οφειλές.

Η ΕΣΑμεΑ, προτείνει πέντε σημαντικές αλλαγές στο νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών για την προστασία χιλιάδων ευάλωτων νοικοκυριών ατόμων που έχουν μέλη με αναπηρία.

Στο επίκεντρο βρίσκονται η προστασία της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς, οι ευνοϊκότερες ρυθμίσεις για τα χρέη, η διευκόλυνση στον εξωδικαστικό μηχανισμό και η στήριξη των οικογενειών που φροντίζουν άτομα με αναπηρία. Η Συνομοσπονδία προειδοποιεί ότι το νομοσχέδιο, όπως έχει τεθεί σε διαβούλευση, αφήνει σημαντικά κενά προστασίας.

Η ανακοίνωση

Ε.Σ.Α.μεΑ.: Οι 5 προτάσεις-ασπίδα για τους ευάλωτους οφειλέτες με αναπηρία – Γιατί το νομοσχέδιο του υπ. Οικονομικών αφήνει απροστάτευτες τις οικογένειες ατόμων με αναπηρία

Πέντε συγκεκριμένες προτάσεις για την προστασία των ευάλωτων οφειλετών με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις, καθώς και των μελών των οικογενειών τους, κατέθεσε η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ.) επί του νομοσχεδίου του Υπ. Οικονομικών «Ενίσχυση εποπτείας των υπό διαχείριση απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις – Προστασία συνεπών οφειλετών – Φορολογική μεταχείριση και εποπτεία κρυπτοστοιχείων κλπ».

Παράλληλα, η Συνομοσπονδία επισημαίνει την αναντιστοιχία μεταξύ των κυβερνητικών εξαγγελιών και του κειμένου που τέθηκε σε διαβούλευση. Ενώ η επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών αναφέρει ότι διευρύνεται η προστασία που ισχύει για άτομα με αναπηρία και στους γονείς ή νόμιμους φροντιστές εξαρτώμενων τέκνων με πιστοποιημένη αναπηρία τουλάχιστον 67%, το σχέδιο νόμου δεν περιλαμβάνει καμία σχετική πρόβλεψη.

Το νομοσχέδιο αντιμετωπίζει οριζόντια όλους τους δανειολήπτες, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις αυξημένες ανάγκες και τις πρόσθετες οικονομικές επιβαρύνσεις που απορρέουν από την αναπηρία.

Διεκδικήσεις του αναπηρικού κινήματος στο Μέρος Α΄ του νομοσχεδίου:

1. Θέσπιση καθολικής ακατάσχετης προστασίας κύριας κατοικίας για οφειλέτες με αναπηρία.

Απόλυτη προστασία από κατασχέσεις και πλειστηριασμούς της κύριας κατοικίας που ανήκει σε άτομα με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις ή στα πρόσωπα που έχουν στην οικογένειά τους άτομα με βαριές αναπηρίες, εφόσον αυτή ιδιοκατοικείται, καθώς και μη πώληση στεγαστικού ή καταναλωτικού δανείου που ανήκει σε άτομα με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις σε funds.

2. Εξωδικαστικός μηχανισμός. Διπλασιασμός των εισοδηματικών ορίων για τα άτομα με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις με ποσοστό αναπηρίας 50% και άνω και τις οικογένειές τους και δυνατότητα επανένταξης χωρίς να απαιτείται η παρέλευση 12μηνου από την ολοκλήρωση προηγούμενης διαδικασίας Εξωδικαστικού Μηχανισμού.

3. Ειδική ρύθμιση για το πλαφόν οφειλών και διαγραφή ανατοκισμών. Με αφορμή τη θετική διάταξη για τον περιορισμό των παλαιών οφειλών έως το τριπλάσιο του αρχικού κεφαλαίου, προτείνεται ειδική μέριμνα για νοικοκυριά που περιλαμβάνουν άτομα με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις. Για τη συγκεκριμένη κατηγορία, το ανώτατο όριο της συνολικής απαίτησης (κεφάλαιο, τόκοι και έξοδα) προτείνεται να μην υπερβαίνει το διπλάσιο (αντί του τριπλασίου) του αρχικού ληφθέντος κεφαλαίου, ώστε να διευκολυνθεί η πραγματική εξυγίανση και η δυνατότητα αποπληρωμής.

4. Υποχρεωτική φυσική και ψηφιακή προσβασιμότητα στη διαδικασία διαπραγμάτευσης. Στο πλαίσιο των υποχρεώσεων των servicers και των ψηφιακών πλατφορμών, προτείνεται να ενταχθεί ρητή υποχρέωση παροχής πλήρως προσβάσιμων ψηφιακών συστημάτων (συμβατών με screen readers κ.λπ.) καθώς και ειδικής τηλεφωνικής ή γραπτής γραμμής εξυπηρέτησης για οφειλέτες με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις. Παράλληλα, οι δεσμευτικές προθεσμίες απάντησης των servicers σε αιτήματα ρύθμισης που υποβάλλονται από άτομα με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις, θα πρέπει να συντομευθούν στο μισό του προβλεπόμενου χρόνου, λόγω της άμεσης ανάγκης προστασίας των ευάλωτων αυτών νοικοκυριών.

5. Επέκταση της προστασίας που παρέχεται στα άτομα με αναπηρία και στους γονείς ή νόμιμους φροντιστές εξαρτώμενων τέκνων με πιστοποιημένο ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 50%. Η ρύθμιση θα πρέπει να ενταχθεί στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο του «ευάλωτου οφειλέτη» και να παρέχει στους ανωτέρω γονείς/φροντιστές την ίδια προστασία και τα ίδια αυξημένα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια που προβλέπονται για τους οφειλέτες με αναπηρία.

Ενημερωθείτε για όλες τις εξελίξεις στο χώρο της Αναπηρίας στην ιστοσελίδα της Ε.Σ.Α.μεΑ.: www.esamea.gr.

Πηγή: www.tanea.gr

 

Εκρηκτική αύξηση στις διαγνώσεις αυτισμού και ΔΕΠΥ – Τι συμβαίνει;

Εκρηκτική αύξηση στις διαγνώσεις αυτισμού και ΔΕΠΥ – Τι συμβαίνει;

Νέα έρευνα αποκαλύπτει πώς αλλάζει το προφίλ των διαγνώσεων και τι μπορεί να κρύβεται πίσω από την εντυπωσιακή αύξηση.

Τα τελευταία χρόνια ακούμε όλο και συχνότερα για παιδιά με διάγνωση αυτισμού ή Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Περισσότεροι γονείς αναζητούν απαντήσεις για συμπεριφορές που τους προβληματίζουν, εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν ευκολότερα πιθανές δυσκολίες και η ενημέρωση γύρω από το συγκεκριμένο θέμα έχει γίνει σημαντικά πιο διαδεδομένη. Τι συμβαίνει, όμως, πραγματικά; Υπάρχουν περισσότερα παιδιά με αυτισμό και ΔΕΠΥ ή μήπως σήμερα αναγνωρίζουμε και περιπτώσεις που παλαιότερα περνούσαν απαρατήρητες;

Μια μεγάλη νέα μελέτη από τη Δανία έρχεται να δώσει μια ενδιαφέρουσα διάσταση στη συζήτηση. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, μέσα σε μία δεκαετία, οι διαγνώσεις αυτισμού και ΔΕΠΥ αυξήθηκαν κατά 86%, ενώ παράλληλα παρατήρησαν ότι τα παιδιά που διαγιγνώσκονται σήμερα παρουσιάζουν, σε ορισμένα χαρακτηριστικά, μεγαλύτερη ομοιότητα με τους συνομηλίκους τους που δεν έχουν λάβει κάποια από τις δύο διαγνώσεις. Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Psychiatry, δεν σημαίνουν ότι ο αυτισμός και η ΔΕΠΥ έχουν αλλάξει ως προς την ίδια τους τη φύση. Υποδεικνύουν, ωστόσο, ότι ίσως έχει διευρυνθεί ο τρόπος με τον οποίο αναγνωρίζονται και αξιολογούνται τα παιδιά που χρειάζονται υποστήριξη.

86% περισσότερες διαγνώσεις: Τι δείχνουν τα στοιχεία;

Ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Aarhus στη Δανία εξέτασε περίπου 71.300 παιδιά που διαγνώστηκαν με αυτισμό ή ΔΕΠΥ κατά την περίοδο 2012-2022. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο ετήσιος αριθμός των διαγνώσεων αυξήθηκε από 4.944 το 2012 σε 9.179 το 2022, καταγράφοντας άνοδο περίπου 86% μέσα σε μόλις δέκα χρόνια. Ανάλογη αύξηση έχει παρατηρηθεί και σε άλλες χώρες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, οι διαγνώσεις ΔΕΠΥ έχουν αυξηθεί σημαντικά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, ενώ προηγούμενη έρευνα είχε καταγράψει αύξηση 787% στις διαγνώσεις αυτισμού μεταξύ 1998 και 2018.

Πώς εξηγείται αυτή η τάση;

Οι ειδικοί εξετάζουν διάφορους πιθανούς παράγοντες:

Η μεγαλύτερη ενημέρωση γονέων, εκπαιδευτικών και επαγγελματιών υγείας.

Η καλύτερη αναγνώριση των χαρακτηριστικών του αυτισμού και της ΔΕΠΥ.

Η διεύρυνση των διαγνωστικών κριτηρίων και η εξέλιξη των μεθόδων αξιολόγησης.

Η μεγαλύτερη πρόσβαση σε υπηρεσίες διάγνωσης και υποστήριξης.

Η δανική μελέτη, ωστόσο, θέλησε να εξετάσει κάτι ακόμη: μήπως δεν έχει αλλάξει μόνο ο αριθμός των παιδιών που διαγιγνώσκονται, αλλά και το προφίλ τους; Τα παιδιά που διαγιγνώσκονται σήμερα έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά; Για να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα, οι επιστήμονες ανέλυσαν 19 διαφορετικούς παράγοντες που σχετίζονται με το παιδί και το οικογενειακό του περιβάλλον. Μεταξύ αυτών ήταν το βάρος γέννησης, το οικογενειακό εισόδημα, το μορφωτικό επίπεδο των γονέων, η ηλικία τους κατά τη γέννηση του παιδιού, η κατάσταση της υγείας τους, αλλά και η προηγούμενη επαφή της οικογένειας με υπηρεσίες υγείας και ψυχικής υγείας.

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ευρήματα αφορούσε το βάρος γέννησης. Το 2012, τα παιδιά που είχαν γεννηθεί με χαμηλό βάρος παρουσίαζαν 54% υψηλότερες πιθανότητες να διαγνωστούν με αυτισμό ή ΔΕΠΥ σε σύγκριση με παιδιά φυσιολογικού βάρους γέννησης. Το 2022, η συγκεκριμένη διαφορά είχε περιοριστεί στο 17%. Παράγοντες επομένως που στο παρελθόν συνδέονταν πιο έντονα με την πιθανότητα διάγνωσης φαίνεται να έχουν σήμερα μικρότερη προγνωστική αξία. Αυτό ενδέχεται να σημαίνει ότι πλέον εντοπίζονται παιδιά από ένα ευρύτερο φάσμα οικογενειακών και κοινωνικών συνθηκών, τα οποία παλαιότερα ίσως δεν έφταναν ποτέ σε μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση.

Επιπλέον, μία από τις πιθανές εξηγήσεις που εξετάζουν οι ερευνητές είναι ότι οι διαγνώσεις περιλαμβάνουν πλέον περισσότερα παιδιά με ηπιότερα χαρακτηριστικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι δυσκολίες τους δεν είναι πραγματικές ή ότι δεν χρειάζονται υποστήριξη. Σημαίνει ότι η εικόνα που έχουμε σήμερα για τον αυτισμό και τη ΔΕΠΥ είναι ευρύτερη και δεν περιορίζεται πλέον μόνο στις πιο εμφανείς ή σοβαρές περιπτώσεις.

Πηγή: www.imommy.gr

 

Άρθρο 22 Αναπροσαρμογή αναπηρικών επιδομάτων ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ Ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος, της αποταμίευσης και των επενδύσεων, φορολογικές, μισθολογικές, συνταξιοδοτικές διατάξεις και λοιπές διατάξεις κοινωνικής πολιτικής

Άρθρο 22

Αναπροσαρμογή αναπηρικών επιδομάτων

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ

Ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος, της αποταμίευσης και των επενδύσεων, φορολογικές, μισθολογικές, συνταξιοδοτικές διατάξεις και λοιπές διατάξεις κοινωνικής

πολιτικής

Άρθρο 22

Αναπροσαρμογή αναπηρικών επιδομάτων

Από την 1η Ιανουαρίου 2027 και εφεξής αναπροσαρμόζονται κατά ποσοστό ίσο με τον συντελεστή ετήσιας αύξησης των συντάξεων της περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 14 του ν. 4387/2016 (Α' 85):

α) οι προνοιακές παροχές σε χρήμα της περ. ε) της παρ. 1 του άρθρου 4 του ν. 4520/2018 (Α' 30), περί παροχών και υπηρεσιών, οι οποίες χορηγούνται από τον Οργανισμό Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Ο.Π.Ε.Κ.Α.) σε άτομα με αναπηρία, β) το επίδομα απολύτου αναπηρίας για συνταξιούχους του πρώην Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (πρώην Ο.Γ.Α.) που λαμβάνουν μόνον τη βασική σύνταξη του πρώην Ο.Γ.Α., αν έχουν εφ' όρου ζωής ποσοστό αναπηρίας εκατό τοις εκατό (100%), της παρ. 2 του άρθρου 4 του π.δ. 334/1988 (Α' 154), περί ποσοστού αναπηρίας, γ) το εξωιδρυματικό επίδομα του άρθρου 42 του ν. 1140/1981 (Α' 68) και δ) η οικονομική ενίσχυση που λαμβάνουν ανάδοχοι γονείς ατόμων ενταγμένων σε γενικά ή ειδικά αναπηρικά προνοιακά προγράμματα, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παρ. 5 του άρθρου 12 του ν. 4538/2018 (Α' 85), περί παροχών και διευκολύνσεων σε ανάδοχους γονείς.

Αιτιολογική έκθεση του άρθρου 22.

Άρθρο 22 Αναπροσαρμογή αναπηρικών επιδομάτων Με την αξιολογούμενη διάταξη ικανοποιείται ένα πάγιο αίτημα των ατόμων με αναπηρία. Ειδικότερα, προβλέπεται ότι από τον Ιανουάριο του έτους 2027 αναπροσαρμόζονται ετησίως με βάση τον μέσο όρο του πληθωρισμού και του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, με μέγιστο όριο τον πληθωρισμό, και με το ίδιο ποσοστό ετησίως που ισχύει για την αναπροσαρμογή των συντάξεων, τα αναπηρικά επιδόματα που χορηγούνται από τον Οργανισμό Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Ο.Π.Ε.Κ.Α.) και τα αναπηρικά επιδόματα που χορηγούνται από τον e-ΕΦΚΑ (εξωιδρυματικό επίδομα και επίδομα απολύτου αναπηρίας), που σήμερα δεν αναπροσαρμόζονται. Πρόκειται για επιδόματα που τα λαμβάνουν περίπου διακόσιες δεκαοκτώ χιλιάδες (218.000) πολίτες με αναπηρία. Το μέσο όφελος ανά δικαιούχο εκτιμάται για το έτος 2027 σε περίπου διακόσια είκοσι (220) ευρώ, το οποίο αυξάνεται ετησίως κατά ποσοστό ίσο με τον συντελεστή αύξησης των συντάξεων. 

Ερώτηση της Αθανασίου Μαρίας, Βουλευτού Β’2 Δυτικού Τομέα Αθηνών της Ελληνικής Λύσης με θέμα: «Ανάγκη για προώθηση και υποστήριξη από την αρμόδια κεντρική πολιτική ηγεσία πρωτοβουλιών ίδρυσης και λειτουργίας δημοσίων δωρεάν Δομών βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία σε επίπεδο Δήμου, κατά τα οριζόμενα από το Ν.5229/2025»

Ερώτηση της Αθανασίου Μαρίας, Βουλευτού Β’2 Δυτικού Τομέα Αθηνών της Ελληνικής Λύσης με θέμα: «Ανάγκη για προώθηση και υποστήριξη από την αρμόδια κεντρική πολιτική ηγεσία πρωτοβουλιών ίδρυσης και λειτουργίας δημοσίων δωρεάν Δομών βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία σε επίπεδο Δήμου, κατά τα οριζόμενα από το Ν.5229/2025»

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

Αριθμ. Πρωτ. ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ:

Ημερομ. Κατάθεσης:

BOΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΕΡΩΤΗΣΗ

Αθήνα, 27/10/2026

Αθανασίου Μαρίας, Βουλευτού Β’2 Δυτικού Τομέα Αθηνών

Την κ. Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Τον κ. Υπουργό Εσωτερικών

Τον κ. Υπουργό Υγείας

Θέμα:   «Ανάγκη για προώθηση και υποστήριξη από την αρμόδια κεντρική πολιτική ηγεσία πρωτοβουλιών ίδρυσης και λειτουργίας δημοσίων δωρεάν Δομών βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία σε επίπεδο Δήμου, κατά τα οριζόμενα από το Ν.5229/2025»

Κυρία και κύριοι Υπουργοί,

Με το άρθρο 22, του Ν.5229/2025 προέκυψε η θεσμοθέτηση των Δομών βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία. Όπως γράφεται στο σχετικό άρθρο, οι Δομές βραχυχρόνιας φιλοξενίας ατόμων με αναπηρία είναι Μονάδες κοινωνικής φροντίδας, που υπόκεινται στην κατηγορία του άρθρου 1, του ν.2345/1995 και παρέχουν οργανωμένες υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας σε άτομα με αναπηρία. Οι δομές αυτές παρέχουν υπηρεσίες προσωρινής διαμονής, φροντίδας και υποστήριξης στους ωφελούμενούς τους με σκοπό την ενίσχυση της αυτονομίας τους, την προώθηση της κοινωνικής τους συμπερίληψης, την ανακούφιση του υποστηρικτικού τους περιβάλλοντος και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους και των οικογενειών τους. Όπως προβλέπει ο ως άνω Νόμος, οι εν λόγω Δομές είναι δυνατόν να ιδρύονται από Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας, του άρθρου 9, του ν. 4109/2013, από Δήμους και νομικά πρόσωπα αυτών, καθώς και από νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, κερδοσκοπικού ή μη χαρακτήρα.

Ο ρόλος των ανωτέρω Δομών είναι κρίσιμης σημασίας για την καθημερινότητα των οικογενειών που προστατεύουν άτομα με αναπηρία, καθώς, είναι δυνατή, μέσω αυτών, η ολιγοήμερη φιλοξενία των προστατευόμενων αναπήρων εκτός οικογενειακού περιβάλλοντος, σε περιόδους ή συγκυρίες, κατά τις οποίες, οι προστάτες τους, συχνά μονογονείς, αντιμετωπίζουν έκτακτα προβλήματα ή δυσκολίες, που καθιστούν αδύνατη την υποστήριξη των αναπήρων, όπως είναι (πχ) μια ασθένεια. Η θεσμοθέτηση των Δομών αυτών προέκυψε, μεν, σε θεωρητικό επίπεδο, αλλά στην πράξη, παρατηρείται, πανελλαδικά ότι, απουσιάζουν από τις διαθέσιμες επιλογές μιας οικογένειας που έχει επωμιστεί το βάρος της φροντίδας ενός αναπήρου μέλους της. Δεν έχουν δρομολογηθεί πρωτοβουλίες σύστασης τέτοιων Δομών, αδαπάνως, για τους προστάτες των αναπήρων, κυρίως και πρωτίστως, σε επίπεδο Δήμου, που ως πρακτική, αποτελεί την πιο προσβάσιμη και εφικτή λύση για τους κατά κύριο λόγο μη εύπορους γονείς/προστάτες πολλών ατόμων με αναπηρία. Θεωρούμε ότι οι τοπικές κοινωνίες, στα πλαίσια της οργάνωσής τους μέσω της τοπικής αυτοδιοίκησης, είναι οι κατεξοχήν κατάλληλοι φορείς για να λειτουργήσουν αυτές τις Δομές, αφού εξασφαλίζουν τόσο την εγγύτητα όσο και την προσβασιμότητα όσων προστατεύουν ανάπηρα άτομα. Η δημόσια δωρεάν παροχή των υπηρεσιών μιας τέτοιας Δομής είναι εκ των ουκ άνευ, αν θέλουμε να λέμε ότι λειτουργούν συνθήκες κοινωνικής αλληλεγγύης και υποστήριξης των αναπήρων με όρους ανθρωπισμού από την Πολιτεία μας.

Δεν πρέπει να παραβλέπουμε το ότι, η εξουθένωση της οικογένειας ενός ανάπηρου προσώπου, δια της μη ύπαρξης δυνατότητας προσωρινής φιλοξενίας του, σε περίπτωση που θα προκύψει μια απρόοπτη δυσμενής συγκυρία, με αποτέλεσμα την προσωρινή ανικανότητα παροχής φροντίδας και επίβλεψης του αναπήρου, στην ουσία, πλήττει τον ίδιο τον ανάπηρο. Ως εκ τούτου, αναρωτιόμαστε για το αν έχετε την πολιτική βούληση να παρέμβετε καταλλήλως, έτσι ώστε η οργάνωση της Πολιτείας σε τοπικό επίπεδο να ‘’αγκαλιάσει’’ τις οικογένειες με ανάπηρα μέλη, παρέχοντας τη λύση της δωρεάν προσωρινής φιλοξενίας των τελευταίων: (α) υπό όρους και προϋποθέσεις που θα συνάδουν με τις αρχές της κοινής λογικής, δηλαδή με κριτήρια επιλογής των εξυπηρετούμενων, βάσει προτεραιοτήτων που θα εδράζονται στη σοβαρότητα των προβλημάτων τους και στην οικονομική αδυναμία των προστατών τους και (β) με φιλοξενία στους αρτιότερους δυνατούς κατάλληλα διαμορφωμένους διαθέσιμους χώρους της εκάστοτε Μονάδας τοπικής αυτοδιοίκησης, αφού θα έχει προηγηθεί η κατάλληλη μέριμνα για την επάρκεια φροντιστών και εξοπλισμού στους τελευταίους χώρους.

Με δεδομένα όλα τα παραπάνω,

Ερωτώνται οι κ. κ. Υπουργοί:

1. Προτίθεστε να παρέμβετε καταλλήλως, σε άμεσο χρόνο, προς επίσπευση της σύστασης, πανελλαδικά, σε κάθε Δήμο Τοπικής Αυτοδιοίκησης της χώρας ή σε κάθε Αυτοδιοικητική Περιφέρεια, Δομών βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία, με σκοπό την υλοποίηση του ανωτέρω άρθρου 22, του Ν.5229/2025, ώστε να ανακουφιστούν οι οικογένειες με ανάπηρα μέλη, αποκτώντας διέξοδο στη φροντίδα των τελευταίων, σε περιπτώσεις που για διάφορους σοβαρούς λόγους ή/και απρόοπτες συγκυρίες καθίσταται αδύνατη η παραμονή ενός προστατευόμενου αναπήρου στο σπίτι των οικείων του για περιορισμένο χρονικό διάστημα;

2. Έχετε την πολιτική βούληση, αφενός, να διερευνήσετε το περιθώριο της χρηματοδότησης κεντρικά τουλάχιστον μιας Δομής βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία, ανά Δήμο, και αφετέρου, να οργανώσετε διαβούλευση με τους κατά τόπους φορείς που δραστηριοποιούνται περί των θεμάτων της αναπηρίας, αποσκοπώντας στην καλύτερη δυνατή μεθόδευση των παρεμβάσεών σας προς τους Δήμους κάθε τοπικής κοινωνίας, ώστε να επιτευχθεί, χωρίς επιβάρυνση των Δήμων, ο ύψιστης σημασίας σκοπός να αποκτήσει ο κάθε Δήμος, τουλάχιστον έναν πολυδύναμο χώρο – Δομή βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία;

Η Ερωτώσα Βουλευτής

Αθανασίου Μαρία

Πηγή: Ελληνική Λύση

Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2025

Νέου νόμου 5229 Άρθρο 22 Δομές βραχυχρόνιας φιλοξενίας ατόμων με αναπηρία Άρθρο 35 Εξουσιοδοτική διάταξη και όλες οι εισηγητικές εκθέσεις των άρθρων αυτών

Νέου νόμου 5229

Άρθρο 22 Δομές βραχυχρόνιας φιλοξενίας ατόμων με αναπηρία

Άρθρο 35 Εξουσιοδοτική διάταξη

και όλες οι εισηγητικές εκθέσεις των άρθρων αυτών

ΝόμοςΣ υπ’ ΑΡΙΘΜ. 5229 

Κοινωνική αντιπαροχή, κοινωνική μίσθωση, τριτεκνική ιδιότητα και άλλες διατάξεις. 

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ 

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 

12 Σεπτεμβρίου 2025 

ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ 

Αρ. Φύλλου 158 

Άρθρο 22 Δομές βραχυχρόνιας φιλοξενίας ατόμων με αναπηρία 

1. 

Δομές βραχυχρόνιας φιλοξενίας ατόμων με αναπηρία είναι μονάδες κοινωνικής φροντίδας του άρθρου 1 του ν. 2345/1995 (Α’ 213) που παρέχουν οργανωμένες υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας σε άτομα με αναπηρία. Οι δομές αυτές παρέχουν υπηρεσίες προσωρινής διαμονής, φροντίδας και υποστήριξης στους ωφελούμενούς τους με σκοπό την ενίσχυση της αυτονομίας τους, την προώθηση της κοινωνικής τους συμπερίληψης, την ανακούφιση του υποστηρικτικού τους περιβάλλοντος και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους και των οικογενειών τους. 

2.

Οι δομές της παρ. 1 δύναται να ιδρύονται από Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας του άρθρου 9 του ν. 4109/2013 (Α’ 16), δήμους και νομικά πρόσωπα αυτών, καθώς και νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και ιδιωτικού δικαίου, κερδοσκοπικού ή μη χαρακτήρα. Οι ως άνω φορείς εκδίδουν άδεια λειτουργίας, σύμφωνα με το άρθρο 1 του ν. 2345/1995, ως φορείς παροχής οργανωμένων υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας. 

3.

Οι φορείς της παρ. 2 δύνανται να παρέχουν υπηρεσίες, στις οποίες περιλαμβάνονται, ανάλογα με τις εξυπηρετούμενες ανάγκες των ωφελουμένων, α) ημερήσια παραμονή χωρίς διανυκτέρευση, β) ολιγοήμερη φιλοξενία για χρονικό διάστημα έως και δέκα (10) ημερών, καθώς και, γ) σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, φιλοξενία για χρονικό διάστημα έως και τριάντα (30) ημερών. Η αξιολόγηση των αναγκών των ωφελουμένων πραγματοποιείται από διεπιστημονική ομάδα του φορέα της παρ. 2. 

4.

Οι υπηρεσίες παρέχονται σε άτομα με αναπηρία με βάση την κατηγορία της αναπηρίας και την ηλικία των ωφελουμένων. Οι προδιαγραφές των χώρων και το ελάχιστο απαιτούμενο προσωπικό για τη λειτουργία των δομών της παρ. 1 καθορίζονται ομοίως με βάση τις κατηγορίες της αναπηρίας και την ηλικία των ωφελουμένων που δύνανται να εξυπηρετούν. 

Άρθρο 35 Εξουσιοδοτική διάταξη 

Με κοινή απόφαση των Υπουργών Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Υγείας και Περιβάλλοντος και Ενέργειας και του αρμόδιου Υπουργού για τον Συντονιστικό Μηχανισμό 

για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία καθορίζονται οι ειδικότεροι όροι επιλεξιμότητας των ωφελουμένων, οι όροι, οι προϋποθέσεις, η διαδικασία ίδρυσης και λειτουργίας των δομών του άρθρου 22, το ειδικότερο περιεχόμενο των παρεχόμενων από αυτές υπηρεσιών, οι προδιαγραφές των χώρων και το απαραίτητο προσωπικό για τη λειτουργία τους βάσει της δυναμικότητάς τους, οι ειδικότητες της διεπιστημονικής ομάδας των φορέων της παρ. 2 του άρθρου 22, το ελάχιστο περιεχόμενο του Κανονισμού Λειτουργίας τους, ο τρόπος άσκησης εποπτείας και ελέγχου επ’ αυτών, το ύψος τυχόν ειδικού τροφείου ή εξόδων παραμονής σε αυτές, καθώς και κάθε άλλο, ειδικό, τεχνικό ή λεπτομερειακό, θέμα για την εφαρμογή του άρθρου 22. 

- Θεσμοθετείται για πρώτη φορά ο τύπος δομής για τη βραχυχρόνια φιλοξενία

ατόμων με αναπηρία, καθώς είναι επιτακτική η άμεση ίδρυση και λειτουργία

οργανωμένων τέτοιων δομών, με συγκεκριμένες προδιαγραφές, για την ενίσχυση

της αυτονομίας τους, την προώθηση της κοινωνικής τους συμπερίληψης, την

ανακούφιση του υποστηρικτικού τους περιβάλλοντος και τη βελτίωση της ποιότητας

ζωής τους και των οικογενειών τους.

8. Ποιοι είναι οι στόχοι της αξιολογούμενης ρύθμισης;

Βραχυπρόθεσμοι

Άρθρο 22

Η ενίσχυση της αυτονομίας των ατόμων με

αναπηρία, η προώθηση της κοινωνικής τους

συμπερίληψης και η ανακούφιση των

φροντιστών τους, προκειμένου να είναι σε

θέση να υποστηρίξουν την ανεξάρτητη

διαβίωση στην κοινότητα του ατόμου με

αναπηρία το οποίο φροντίζουν.

Άρθρο 33

Η άμεση λειτουργίας ενός (1) επιπλέον

τμήματος για την υποστήριξη των

Υγειονομικών Επιτροπών του ΚΕ.Π.Α. με στόχο

την ταχύτερη και καλύτερη δυνατή

εξυπηρέτηση των ατόμων με αναπηρία.

ii) μακροπρόθεσμοι:

Άρθρο 22

Η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής μέσω της

παροχής ποιοτικών υπηρεσιών στα άτομα με

αναπηρία και η βελτίωση της ποιότητας ζωής

αυτών και των φροντιστών τους.

Άρθρο 33

Η καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη και η

υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία.

Κατ’ άρθρο ανάλυση αξιολογούμενης ρύθμισης

Άρθρο 22 Με την αξιολογούμενη ρύθμιση δημιουργείται νομικό πλαίσιο

για την ίδρυση και λειτουργία δομών βραχυχρόνιας φιλοξενίας

ατόμων με αναπηρία, με σκοπό την ενίσχυση της αυτονομίας

των ατόμων με αναπηρία, την προώθηση της κοινωνικής τους

συμπερίληψης και την ανακούφιση των φροντιστών τους.

Ειδικότερα, τίθενται οι στόχοι που εξυπηρετεί η λειτουργία των

δομών αυτών, ορίζονται οι φορείς ίδρυσής τους και

προσδιορίζεται το ελάχιστο περιεχόμενο των παρεχόμενων

υπηρεσιών. Προβλέπεται η αξιολόγηση της ανάγκης εκάστου

ωφελουμένου από διεπιστημονική ομάδα του φορέα

λειτουργίας καθώς και η δυνατότητα λειτουργίας των δομών

αυτών, με βάση τόσο την κατηγορία ή τις κατηγορίες αναπηρίας

που δύναται να εξυπηρετεί μια δομή όσο και την ηλικία των

ωφελουμένων.

Άρθρο 33 Με την αξιολογούμενη ρύθμιση προβλέπεται η σύσταση

Τμήματος Γραμματειακής Υποστήριξης Υγειονομικών Επιτροπών

του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας στην Τοπική Διεύθυνση

Α’ Πειραιώς, η οποία θα υποστηρίξει το νέο σημείο διενέργειας

αξιολογήσεων του ΚΕ.Π.Α. στο Σ.Ε.Φ.

Η υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία και των συνοδών τους

αποτελεί πρωταρχική μέριμνα του Κέντρου Πιστοποίησης

Αναπηρίας. Στο Σ.Ε.Φ., το νέο σημείο αξιολόγησης όπου θα

συνεδριάζουν οι Υγειονομικές Επιτροπές, εκτιμάται ότι θα

εξυπηρετείται σημαντικός αριθμός ατόμων με αναπηρία

καθημερινά, με αποτέλεσμα να είναι απαραίτητη η στελέχωσή

του με επαρκές ανθρώπινο δυναμικό.

Συγκεκριμένα, το νέο σημείο εξέτασης αναμένεται ότι θα

εξυπηρετεί καθημερινά περίπου τριακόσια ενενήντα (390)

άτομα με αναπηρία, μέσω της λειτουργίας δεκαπέντε (15)

Υγειονομικών Επιτροπών διαφόρων ειδικοτήτων, οι οποίες θα

εξετάζουν καθημερινά περίπου είκοσι έξι (26) περιστατικά.

Η νεοσύστατη γραμματεία θα επιφορτιστεί και με το έργο

μετεγκατάστασης από το κέντρο εξέτασης στην οδό Πειραιώς

προς το Σ.Ε.Φ., ήτοι την παραλαβή υλικού, την προετοιμασία

των αιθουσών, τον έλεγχο λειτουργίας των ηλεκτρονικών

υπολογιστών και τη μεταφορά του αρχείου.

Άρθρο 35 Με την αξιολογούμενη ρύθμιση παρέχεται νομοθετική

εξουσιοδότηση για τη ρύθμιση κάθε θέματος σχετικού με τις

δομές βραχυχρόνιας φιλοξενίας ατόμων με αναπηρία.

Δ. Έκθεση γενικών συνεπειών

18. Οφέλη αξιολογούμενης ρύθμισης

Άρθρο 22

Η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής μέσω της παροχής ποιοτικών υπηρεσιών στα άτομα με αναπηρία και η

βελτίωση της ποιότητας ζωής αυτών και των φροντιστών τους.

Άρθρο 33

Η καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη και η υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία.

19. Κόστος αξιολογούμενης ρύθμισης

(Α) Αναφορικά με την από 13.8.2025 γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής

Επιτροπής της Ελλάδος

Στην ενότητα Γ΄ διατυπώνονται παρατηρήσεις επί συγκεκριμένων άρθρων του

προτεινόμενου σχεδίου νόμου ως εξής:

Επί των γενικών

αρχών («επί της

αρχής») της

αξιολογούμενης

ρύθμισης

Επί των άρθρων

Συγκεκριμένα επήλθε αλλαγή στην παρ. 2

του άρθρου περί των Δομών

Βραχυχρόνιας Φιλοξενίας Ατόμων με

Αναπηρία, ήτοι απαλοιφή των φυσικών

προσώπων από τους φορείς που

δύνανται να ιδρύουν Δομές

Βραχυχρόνιας Φιλοξενίας Ατόμων με

Αναπηρία, κατ’ αποδοχή σχετικού

σχολίου.

άρθρο περί των Δομών Βραχυχρόνιας

Φιλοξενίας Ατόμων με Αναπηρία.

Σχόλια με τα οποία διατυπώθηκε ως

παρατήρηση ότι η έννοια των Δομών

Βραχυχρόνιας Φιλοξενίας Ατόμων με

Αναπηρία θα πρέπει να διευρυνθεί, ώστε

να περιλαμβάνει, πέρα από τα άτομα με

αναπηρία, και «ειδικές δομές φιλοξενίας

ασθενών και των φροντιστών τους,

ανεξαρτήτως ύπαρξης επίσημης

πιστοποίησης αναπηρίας, οι οποίοι

μετακινούνται από τον τόπο κατοικίας ή

διαμονής τους προς μεγάλα αστικά

κέντρα για να υποβληθούν σε

διαγνωστικές εξετάσεις, θεραπείες ή για

τακτική παρακολούθηση σε νοσοκομεία

και κέντρα αναφοράς» και συναφή

σχόλια με ειδικότερη αναφορά σε

ασθενείς με σπάνια νοσήματα δεν

υιοθετούνται, καθώς εκφεύγουν του

ρυθμιστικού σκοπού και αντικειμένου της

συγκεκριμένης νομοθετικής

πρωτοβουλίας του Υπουργείου

Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.

Σχόλια τα οποία περιλαμβάνουν

προτάσεις σχετικά με τη δυνατότητα

βραχύχρονης φιλοξενίας σε υπάρχουσες

ή νέες Στέγες Υποστηριζόμενης

Διαβίωσης και άλλες δομές, όπως, επίσης,

και σχετικά με τη δυνατότητα να

αποτελούν φορείς υλοποίησης των

δομών αυτών νομικά πρόσωπα ιδιωτικού

δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, τα

οποία λειτουργούν μονάδες του ν.

2716/1999 (Α’ 99), καθώς και Κοινωνικές

Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις δεν

υιοθετούνται, καθώς αφορούν σε

ζητήματα τα οποία θα ρυθμιστούν στο

πλαίσιο έκδοσης της σχετικής

δευτερογενούς νομοθεσίας.

Ένα (1) σχόλιο υποβλήθηκε στο άρθρο

περί της εξουσιοδοτικής διάταξης για τις

Δομές Βραχυχρόνιας Φιλοξενίας Ατόμων

με Αναπηρία.

Συγκεκριμένα, το σχόλιο με το οποίο

προτείνεται από την Εθνική

Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία η

σχετική κοινή υπουργική απόφαση να

εκδίδεται «ύστερα από διαβούλευση με

την Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με

Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ.) και την Πανελλήνια

Ομοσπονδία Συλλόγων Γονέων και

Κηδεμόνων Ατόμων με Αναπηρία

(Π.Ο.Σ.Γ.Κ.Α.μεΑ.)» λαμβάνεται υπόψη

αλλά δεν υιοθετείται, καθώς σε κάθε

περίπτωση θα λάβει χώρα συνεργασία

και διαβούλευση με τους φορείς αυτούς

ως θεσμικούς συνομιλητές του

Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και

Οικογένειας, ωστόσο, δεν κρίνεται

σκόπιμη η πρόβλεψη ειδικής προς τούτο

διοικητικής διαδικασίας.

5. Δαπάνη/απώλεια εσόδων κατά περίπτωση, από την πρόβλεψη της

3. Ενδεχόμενη ___________δαπάνη σε περίπτωση:

- σύστασης δομών βραχυχρόνιας φιλοξενίας ατόμων με αναπηρία, (άρθρα

22 & 35)

- καταβολής ειδικού τροφείου ή εξόδων παραμονής στους ωφελούμενους

στις αναφερόμενες δομές. (άρθρα 22 & 34)

Η δαπάνη εκ των ανωτέρω αιτιών θα αντιμετωπίζεται από τις πιστώσεις

του κρατικού προϋπολογισμού και του προϋπολογισμού φορέων της Γενικής

Κυβέρνησης, κατά περίπτωση.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Στις 31 Ioυλίου 2025 εστάλη στην O.K.E. προς γνωμοδότηση από το Τμήμα A’ της Διεύθυνσης

Νομοπαρασκευαστικής Διαδικασίας της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών

Θεμάτων της Προεδρίας της Κυβέρνησης, το Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και

Οικογένειας με τίτλο «Κοινωνική αντιπαροχή, κοινωνική μίσθωση, τριτεκνική ιδιότητα και άλλες

διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας».

Για την επεξεργασία του εν λόγω Σχεδίου Νόμου συγκροτήθηκε Επιτροπή Εργασίας αποτελούμενη

από την κα Κατερίνα Δασκαλάκη, κ.κ. Ιωάννη Παπαργύρη, Φώτη Κολεβέντη, Ηλία Δόλγυρα,

Γεώργιο Γωνιωτάκη και κα Δήμητρα Ινές Αγγελή.

Ως Πρόεδρος της Επιτροπής Εργασίας ορίστηκε ο κ. Γεώργιος Γωνιωτάκης, Αντιπρόεδρος της Ο.Κ.Ε.

Στις εργασίες της Επιτροπής Εργασίας συμμετείχαν ως εμπειρογνώμονες η κα Λήδα - Παναγιώτα

Αλέπη, Νομικός, Σύμβουλος Διεθνούς Αναπτυξιακής Στρατηγικής και ο κ. Γεώργιος Θανόπουλος,

Ερευνητής, Στέλεχος του ΙΜΕ/ΓΣΕΒΕΕ.

Από πλευράς Ο.Κ.Ε. συμμετείχε και είχε τον επιστημονικό συντονισμό του έργου της Επιτροπής η κα

Μαρία Ιωαννίδου, Επιστημονικός Συνεργάτης της Ο.Κ.Ε.

H Eπιτροπή Εργασίας ολοκλήρωσε το έργο της σε τρεις (3) συνεδριάσεις.

Α. ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΣΧ/Ν

Το σχέδιο νόμου «Κοινωνική Αντιπαροχή, Κοινωνική Μίσθωση, Τριτεκνική Ιδιότητα και άλλες

διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας» περιλαμβάνει 31

άρθρα, τα οποία κατανέμονται σε τέσσερα (4) Μέρη (ΜΕΡΟΣ Α’ έως Δ’).

Το ΜΕΡΟΣ Γ΄ του σχ/ν (Άρθρα 18-30) περιλαμβάνει διατάξεις σχετικά με την τριτεκνική ικανότητα και

την ίδρυση και λειτουργία δομών βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία, οργανωτικές

ρυθμίσεις για τον ΟΠΕΚΑ και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και

Οικογένειας.

Το Άρθρο 18 ορίζει ότι οι γονείς που αποκτούν την τριτεκνική ιδιότητα τη διατηρούν ισοβίως και

απολαμβάνουν ισοβίως τα δικαιώματα που απορρέουν από την τριτεκνική ιδιότητα και το Άρθρο 19

αφορά στην πιστοποίηση της τριτεκνικής ιδιότητας και στις διαδικασίες ενστάσεων.

Το Άρθρο 22 θεσμοθετεί τις δομές βραχυχρόνιας φιλοξενίας ατόμων με αναπηρία οι οποίες παρέχουν

υπηρεσίες προσωρινής διαμονής, φροντίδας και υποστήριξης στους ωφελούμενούς τους με σκοπό την

ενίσχυση της αυτονομίας τους, την προώθηση της κοινωνικής τους συμπερίληψης, την ανακούφιση του

υποστηρικτικού τους περιβάλλοντος και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους και των οικογενειών τους.

Στις παρεχόμενες υπηρεσίες περιλαμβάνονται, ανάλογα με τις εξυπηρετούμενες ανάγκες των

ωφελουμένων, α) ημερήσια παραμονή χωρίς διανυκτέρευση, β) ολιγοήμερη φιλοξενία για χρονικό

διάστημα έως και δέκα (10) ημερών, καθώς και, γ) σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, φιλοξενία για

χρονικό διάστημα έως και τριάντα (30) ημερών.

Το Άρθρο 35 αποτελεί εξουσιοδοτική διάταξη για τις δομές βραχυχρόνιας φιλοξενίας ατόμων με

αναπηρία του Άρθρου 22 προβλέποντας κοινή απόφαση των συναρμόδιων Υπουργών για τον

καθορισμό των ειδικότερων όρων επιλεξιμότητας των ωφελουμένων, των όρων, των προϋποθέσεων,

της διαδικασίας ίδρυσης και λειτουργίας των δομών, καθώς και κάθε άλλου, ειδικού, τεχνικού ή

λεπτομερειακού, θέματος.

Β. ΓΕΝΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ

Β.1. Προκλήσεις και Προοπτικές διασφάλισης οικονομικά προσιτής και βιώσιμης στέγασης

στην Ελλάδα

? Η 3η Ενότητα (Μέρος Γ’ - Άρθρα 18-30) περιλαμβάνει τις διατάξεις για την αναγνώριση και

πιστοποίηση της τριτεκνικής ιδιότητας και των δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτή, ισοβίως, για

την ίδρυση και η λειτουργία δομών βραχυχρόνιας φιλοξενίας για άτομα με αναπηρία και άλλες

διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

(άρθρο 22), οι οποίες ορίζονται ως μονάδες κοινωνικής φροντίδας του ν. 2345/1995, η προτεινόμενη

ρύθμιση αξιολογείται κατ’ αρχήν θετικά, καθώς οι δομές αυτές παρέχουν προσωρινή διαμονή και

υποστηρικτικές υπηρεσίες με στόχο την ενίσχυση της αυτονομίας των ατόμων με αναπηρία, την

κοινωνική τους συμπερίληψη, καθώς και την αποσυμπίεση των οικογενειών τους που λειτουργούν ως

φροντιστές. Επισημαίνεται ωστόσο ότι η επιτυχία του μέτρου θα εξαρτηθεί από την ταχύτητα και

πληρότητα της εφαρμοστικής πολιτικής, δηλαδή τις αναγκαίες υποδομές, την επάρκεια του

προσωπικού, την ποιότητα των υπηρεσιών και βέβαια την αναγκαία χρηματοδότηση. Αν αυτά

εξασφαλιστούν, το μέτρο αυτό μπορεί να αποτελέσει ένα ουσιαστικό εργαλείο κοινωνικής φροντίδας

και αποϊδρυματοποίησης των ατόμων με αναπηρία.

30 Γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΕΟΚΕ), Δεκέμβριος 2024,

Δ. ΚΥΡΙΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ

• Προβλέπεται η λειτουργία δομών βραχυχρόνιας φιλοξενίας ατόμων με αναπηρία ως μονάδες

κοινωνικής φροντίδας (άρθρο 20). 

Δικαιώθηκαν συμβασιούχες ΑμεΑ Δήμου – Ποιες διατάξεις νόμου επικαλέστηκαν

Δικαιώθηκαν συμβασιούχες ΑμεΑ Δήμου – Ποιες διατάξεις νόμου επικαλέστηκαν

Θετική εξέλιξη σημειώνεται για δύο συμβασιούχες εργαζόμενες ΑμεΑ του Δήμου Ερέτριας, καθώς έγινε δεκτό το αίτημά τους για χορήγηση προσωρινής διαταγής από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, ο Δήμος υποχρεούται να συνεχίσει να αποδέχεται την εργασία τους και να καταβάλλει κανονικά τις νόμιμες αποδοχές τους, μέχρι τη συζήτηση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων, που έχει προσδιοριστεί για τις 3 Μαρτίου 2027.

Οι δύο εργαζόμενες είχαν προσληφθεί στον Δήμο Ερέτριας μέσω του ειδικού προγράμματος απασχόλησης της ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ), το οποίο αφορά την πρόσληψη 1.000 ανέργων ατόμων με αναπηρία σε Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α΄ βαθμού.

Πρόκειται για το πρόγραμμα που προβλέπεται από την Κοινή Υπουργική Απόφαση 52253/2.12.2024 (ΦΕΚ 6597/Β΄/2.12.2024).

Οι εργαζόμενες απασχολούνται με συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, διάρκειας 18 μηνών, στην ειδικότητα ΔΕ Διοικητικών Υπαλλήλων, ενώ έχουν πιστοποιημένα ποσοστά αναπηρίας 53% και 58%, αντίστοιχα.

Προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη πριν από τη λήξη των συμβάσεων

Σύμφωνα με το δικηγορικό γραφείο “Ταμπάκος”, ενόψει της λήξης των συμβάσεών τους οι δύο εργαζόμενες προσέφυγαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, καταθέτοντας αίτηση ασφαλιστικών μέτρων και ζητώντας την έκδοση προσωρινής διαταγής.

Στην αίτησή τους επικαλέστηκαν το ειδικό καθεστώς προστασίας των ατόμων με αναπηρία, όπως αυτό κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα και την ισχύουσα νομοθεσία.

Ειδικότερα, στηρίχθηκαν στις παραγράφους 3 και 6 του άρθρου 21 του Συντάγματος, οι οποίες προβλέπουν την υποχρέωση του κράτους να λαμβάνει ειδικά μέτρα προστασίας των ατόμων με αναπηρία και να διασφαλίζει τη δυνατότητα επαγγελματικής και κοινωνικής τους ένταξης.

Παράλληλα, επικαλέστηκαν τις διατάξεις του νόμου 2643/1998, του άρθρου 11 του νόμου 3227/2004 και του άρθρου 56 του νόμου 4186/2013.

Ο Πρόεδρος Υπηρεσίας του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών έκανε δεκτό το αίτημα των δύο συμβασιούχων.

Πηγή: www.aftodioikisi.gr