Δικαίωση πατέρα - Ακυρώθηκαν φόρος και πρόστιμο για τη μείωση φόρου λόγω αναπηρίας του γιου του
Θανάσης Κουκάκης
Ηυπόθεση ξεκίνησε όταν η ΔΟΥ προχώρησε σε νέα εκκαθάριση της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος του πατέρα, αφαιρώντας τη μείωση φόρου των 200 ευρώ που είχε δηλώσει για τον γιο του με ποσοστό αναπηρίας 80%
Κομβική απόφαση υπέρ φορολογούμενου εξέδωσε η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), ακυρώνοντας τόσο τον πρόσθετο φόρο όσο και το πρόστιμο που είχε επιβάλει η φορολογική διοίκηση, κρίνοντας ότι πατέρας δικαιούταν τη μείωση φόρου για τον ανάπηρο γιο του, παρά το γεγονός ότι εκείνος είχε υποβάλει δική του φορολογική δήλωση.
Η υπόθεση ξεκίνησε όταν η ΔΟΥ προχώρησε σε νέα εκκαθάριση της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος του πατέρα, αφαιρώντας τη μείωση φόρου των 200 ευρώ που είχε δηλώσει για τον γιο του με ποσοστό αναπηρίας 80%. Η αιτία ήταν ότι ο γιος είχε υποβάλει ξεχωριστή φορολογική δήλωση, στην οποία είχε συμπληρώσει επίσης τον σχετικό κωδικό για τη μείωση φόρου λόγω αναπηρίας. Ως αποτέλεσμα, η φορολογική αρχή καταλόγισε στον πατέρα πρόσθετο φόρο και ειδική εισφορά συνολικού ύψους 101,75 ευρώ, ενώ του επέβαλε και πρόστιμο 100 ευρώ.
Ο φορολογούμενος προσέφυγε στη ΔΕΔ, υποστηρίζοντας ότι ο γιος του υπέβαλε δήλωση αποκλειστικά επειδή το εκκαθαριστικό ήταν απαραίτητο για τη χορήγηση προνοιακού επιδόματος αναπηρίας και όχι επειδή είχε φορολογητέο εισόδημα. Παράλληλα, επισήμανε ότι το μοναδικό ουσιαστικό εισόδημα του παιδιού προερχόταν από προνοιακό επίδομα, το οποίο δεν λαμβάνεται υπόψη για τον χαρακτηρισμό του ως εξαρτώμενου μέλους, ενώ στη συνέχεια ο γιος υπέβαλε τροποποιητική δήλωση αφαιρώντας τον κωδικό της μείωσης φόρου.
Η ΔΕΔ έκανε δεκτούς τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, επισημαίνοντας ότι ο γιος, ηλικίας 19 ετών, ήταν άγαμος, φοιτητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, είχε αναπηρία 80% και εισόδημα που δεν υπερέβαινε τα προβλεπόμενα όρια, καθώς το προνοιακό επίδομα δεν συνυπολογίζεται για τον χαρακτηρισμό του ως εξαρτώμενου μέλους. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι εξακολουθούσε να βαρύνει οικονομικά τον πατέρα του, αφού η διαμονή του στη Θεσσαλονίκη οφειλόταν αποκλειστικά στις σπουδές του και όχι σε αποξένωση από την οικογενειακή εστία.
Στην απόφασή της, η ΔΕΔ υπογραμμίζει ότι σκοπός του νομοθέτη είναι η φορολογική ελάφρυνση να ωφελεί τον γονέα που επιβαρύνεται με τις δαπάνες διαβίωσης του εξαρτώμενου τέκνου με αναπηρία, όταν το ίδιο δεν αποκομίζει ουσιαστικό φορολογικό όφελος από τη σχετική μείωση. Με βάση το σκεπτικό αυτό, ακύρωσε τόσο την πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου όσο και το πρόστιμο, επαναφέροντας την αρχική εκκαθάριση, από την οποία προέκυπτε επιστροφή φόρου ύψους 198,25 ευρώ υπέρ του φορολογούμενου.
ΑΝΑΠΗΡΙΑΦΟΡΟΣΠΡΟΣΤΙΜΟΔΙΚΑΙΩΣΗΑΑΔΕΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ
